Kerst

Het was me al opgevallen dat Nederland rijk is. Als je echter tot Kerst wacht en dan de winkelende mensen ziet inslaan dan is er geen twijfel meer mogelijk.

Tegenwoordig is Kerst synoniem met het woord 'luxe' en met Kerst heeft het dan ook allemaal weinig meer te maken, maar dat is ook wel lekker ook. Het klatergoud in de winkel is alleen wel behoorlijk 'over the top' (en vooral erg nep), dus we willen wel luxe, maar het moet vooral de schijn van luxe geven ... Maar goed dat is misschien wel beter dan schijnheilig over vrede op aarde te zingen.

Vrieskou

Eerder merkte ik al op dat Nederland pas echt heroisch wordt als het stormt - het andere weertype waarbij dit ook gebeurt, is als de thermometer onder nul gaat. Er is nog geen twee nachten nachtvorst, of het woord 'Elfstedentocht' valt alweer en voor ik het weet hoor ik alweer verhalen van iemands opa of schoonvader die in '63 nog van het ijs geplukt is. Net als bij Woodstock waren daar veel meer mensen bij betrokken dan fysiek mogelijk is. Maar ja, mythes hebben geen grenzen. Iedereen weet dat de kans op een volgende tocht steeds kleiner wordt (zelfs met een half akkoord op Bali), echter de nationale psyche gebiedt ons deze gedachte aan nationale heroiek levend te houden.

De kou is voor mij wel even wennen, maar Nederland is wel een stuk mooier met een laagje rijp en een blauwe lucht, dan bij 3 graden Celcius en motregen. De kans op een witte kerst is echter klein, want nog even en de winter is weer voorbij ...

Bosatlas

Een van de mooie dingen van het terugkomen in Nederland is de beschikbare prachtige kartografie in de vele reisboekhandels. Er was al veel moois, maar het summum is toch wel de nieuwe uitgave van de Bosatlas; de Bosatlas van Nederland. Ruim vijfhonderd pagina's met alles wat je nooit gedacht had te vinden op een landkaart, van Oeteldonk tot FC Heerenveen. Smullen! En ook een hele mooie manier van weer thuiskomen. Urenlang kan ik nu wandelen door de honderden kaarten en het land mij weer nog meer eigen maken.
Het is ook een mooi inburgeringsgeschenk - misschien een idee voor alle nieuwe inburgeraars?

Jan Peter op reis

Zoals is al schreef zijn er verschillende dingen veranderd in Nederland, maar een ding is nog altijd hetzelfde - het beeld van onze goedbedoelende politici in het buitenland. Zo zag ik deze week weer Jan Peter op reis. Hij vertolkte een glansrol op de EU-Afrika-top, en ook dit keer niet zonder het opgeheven vingertje, en natuurlijk met het aloud bekende steenkolenengels (daar worden onze premiers op geselecteerd!). Waar een klein land groot in kan zijn.

Natuurlijk had de goede man gelijk, Mugabe is een schurk, maar op de manier waarop wij weer schoolmeester spelen, kunnen de Afrikanen niets anders dan hun koloniale trauma's weer oprakelen, en zijn we weer terug bij een herhaling van zetten. Hadden we nu echt Mugabe uitgenodigd omdat we hem de les konden lezen, of willen we eigenlijk toch liever gewoon handel drijven en doen we maar alsof we de beste bedoelingen hebben ... Dat is dus niet duidelijk en dan wordt je dus niet serieus genomen!

En zo gaan we weer over tot de orde van de dag en wachten we op de volgende top waarin Jan Peter onze goede bedoelingen uiteen kan zetten. Afrika zal er alleen geen haar beter van worden.

Van Sint naar Kerst

Het lijkt erop dat de aloude wedijver tussen Sint en Kerstman de laatste jaren tot een landing gekomen is. Voorheen leek er een irritatie te bestaan bij de aanhangers van de Sint over die te commerciele Kerstman, die het al waagde af en toe zijn gezicht te laten zien voordat de goedheiligman naar Spanje vertrokken was.
Nu lijkt er een gentlemans agreement te bestaan tussen de twee in rood geklede heren; pas als de Sint zijn hielen licht komt de Kerstman tevoorschijn. Op zes december brandt het kerstgeweld dan ook los - de bomen zijn opeens overal te koop, de verlichting komt buiten te staan en ook gaan verschillende mensen los op allerlei andere versiering. Hier is weer wat 'innovatie' Nederland ingeslopen - op verschillende plekken zie kerstmannen aan een trapje hangen, of een balkon opklimmen. Na de dakpan bij de voordeur is dit voor mij weer een nieuwe uiting van de goede smaak! Laat de kerst dus maar komen.

Voetbal

Het moest er een keer van komen - een item over voetbal. Nederland heeft zich wonder boven wonder geplaatst voor het EK en in de laatste zestien van het toernooi moest er geloot worden tegen wie er gespeeld moest worden. 'Pool des doods' koppen de kranten en ik vraag me af wat er nu weer aan de hand is. De kranten staan met analyses van de verschillende tegenstanders; de wereldkampioen is erbij en de vorige Europees kampioen. Het lijkt erop dus dat de oranje shirts de komende zomer vrij vlot weer terug in de kast mogen.

Langzaam begin ik het te begrijpen. Het gaat er helemaal niet om of we goed voetballen, of niet. Nee, we hebben gewoon het recht om eindelijk eens te winnen, want wij, Oranje, spelen nu eenmaal het mooiste voetbal wat er is. Eigenlijk is het dus gewoon niet eerlijk dat wij dus direct al deze tegen grootheden moeten. Dat dit 'mooie' voetbal eigenlijk ook niet meer bestaat durven we daarbij niet hardop te zeggen. Alleen de bondscoach herinnert er nog aan (maar die heeft ook alvast aangekondigd dat hij ontslag neemt!)

Wij hebben ieder geval weer wat om over te praten. Iets wat lekker dichtbij is (dus geen Uruzgan), iets waar niemand rechts of links over is, en iets waar ik zelfs een mening over durf te hebben!