Zomervakantie

Een ander fenomeen waar ik nog niet echt over heb gehad is de Zomervakantie. Ik schrijf het met hoofdletters, want in Nederland is dit voor velen iets waar al maanden naar toe wordt geleefd. Vaak is er in januari al geboekt, want door de combinatie van de vele vakantiedagen, de rijkdom van velen en het feit dat voor velen het alleen in de schoolvakanties kan, moet er snel geboekt worden om op je favoriete stek in Frankrijk, Spanje of Griekenland nog terecht te kunnen.

Ikzelf vind het veel te vroeg om in januari al aan vakantie te denken, en zelfs nu eind mei weet ik nog niet wat we gaan doen. Toch komt de vraag steeds vaker langs - en wat zijn jullie vakantieplannen? Wie weet wordt het de Veluwe! En ondertussen kijken we uit naar de rust op kantoor - want het hele land gaat op slot, en er valt geen vergadering meer te plannen - dus de stress mag dan even zakken!

Avondvierdaagse

Nog een Nederlands fenomeen is het begrip Vierdaagse - hiervan zijn vele varianten, de zwemvierdaagse, de fietsvierdaagse, de Nijmeegse, ... maar de oervierdaagse is toch wel de Avondvierdaagse. Dit jaar voor de 65ste keer en als je kinderen hebt doe je dus mee.

Het is een simpel concept; je zet een route uit van 5 of 10 kilometer en dan wandelen maar. Massaal, want alle scholen doen mee. In een dikke slang kronkelen de duizenden kinderen met ouders door het dorp. Ik wist niet dat er zoveel kinderen in het dorp woonden! De politie draait overuren als klaarover, maar de sfeer is vooral ontspannen, dus echt hard overwerken is het niet gelukkig. De kinderen verstouwen ondertussen enorme hoeveelheden snoep en vormen een gezellige chaos. Bij elke speeltuin wordt er vooruit gehold en hangen de klimrekken vol.

Het hoogtepunt is het eind van dag vier. Want op het eind is er het kruisje - en die lijkt al die jaren hetzelfde gebleven. Bij de finish staan de oma's rijen dik met bloemen, zelfgemaakte medailles van snoep. Het lijkt wel een intocht van helden. Normaal zijn we zo nuchter in Nederland, denken we ... behalve dan bij voetbal (en de vierdaagse dus) gaan we los.

De Sloep

Ik woon vlak bij het water en onbewust had ik al een trend gesignaleerd die vorige week op het journaal ook werd bevestigd; watersportend Nederland is aan het veranderen. De kruisers - een soort caravan op het water - waren eerst datgene waarin de Nederlandse (en Duitse!) recreanten massaal langstuften. Maar net zoals er minder caravans worden verkocht lijkt ook de kruiser op zijn retour.

Daarvoor in de plaats hebben we nu de motorsloep. Blijkbaar is dit een stuk meer trendy (of minder suf?), want de sloep vormt nu meer dan de helft van alle boten die voorbijkomt pruttelen. Toch vind ik dat zij er ook gezapig uitzien, zo ronkend, met vrienden & veel drank. Waterminnend Nederland straalt vooral uit dat we het ervan willen nemen. Niet te snel, lekker stabiel, en omdat het niet op een caravan lijkt, toch nog een beetje stoer ... (heb je al eens geteld hoeveel van de schippers een kapiteinspet op hebben?). We blijven dus een 'zee'-varende natie en nog welvarender dan in de Gouden Eeuw.

Mooi Weer [2]

Mooi weer in Nederland betekent ook dat er geen rustig moment is als je achterin de tuin probeert te genieten van het mooie weer. De gemiddelde Nederlandse man heeft namelijk allerlei machinerie om de omhoogschietende heggen, het gras, randjes tussen de tegels etc van de paar vierkante meter grond in toom te houden. Hoe klein de tuinen soms ook zijn. Zonder een jankende machine kunnen we niet meer. Ik heb er ondertussen zelf ook twee en merk dat het best handig kan zijn, maar hoe eerder ik ermee klaar ben hoe beter. Ik snap daarom alleen niet waarom sommige mensen ze de hele middag laten brullen

En anders wordt er wel hoorbaar geklust; schuurmachines, boren ... ga zo maar door. De gemiddelde huiseigenaar heeft op het klusterrein dan ook alles wat de Gamma te koop heeft, alleen al omdat een machine minder kost dan een uurtje van een echte vakman! En als het dan eindelijk mooi weer is, dan gaan we massaal aan het werk!

Belastingdienst

Bij mijn aankomst in Nederland klaagde ik al over het feit dat toch niet alles even snel ging. Ik was dat alweer een beetje vergeten, tot ik mijn belastingformulier moest inleveren. Daarvoor downloadde ik de elektronische aangifte, die mij het vermoeden gaf dat Nederland zich toch wel in de 21ste eeuw had begeven wat betreft e-government. Nadat ik het formulier had ingevuld bleek dat ik er geen informatie in kwijt kon over mijn periode in het buitenland en daarom belde ik de belastingtelefoon. Ook dit is heel mooi - tot de vragen wat minder standaard worden.

Al snel bleek dat ik een M-biljet nodig had en die is nu niet elektronisch te krijgen. Geen man overboord natuurlijk, maar toen bleek dat het duurt zes (!) weken zou gaan duren voor het formulier er zou zijn! Dit was even schrikken.

Na zes weken wachten viel het pak papier op de mat ... honderd (!) vragen (en vele subvragen). Ga er maar voor zitten. Vervolgens bleek dat ze in Apeldoorn een foutje hadden gemaakt en mocht ik nog eens een paar weken op het tweede biljet voor mijn partner wachten. Nu komt de deadline van 1 juni wel heel erg snel in de buurt. Daar kan je dan wel weer onderuit, maar dat betekent weer een aparte brief naar het lokale belastingkantoor ...

Kortom - de echte ouderwetse bureaucratie hebben we gewoon nog en als terugkerende belastingbetaler wordt de rode loper zeker niet uitgelegd. Leuker kunnen ze het niet maken, en blijkbaar makkelijker ook niet.

Mooi weer

Het is eindelijk mooi weer in Nederland. Zeg maar gerust - het is zomer (en dat in Mei!). Iedereen trekt eropuit alsof dit de laatste mooie dag van het jaar wordt en uit ervaring weten we ook dat dit moet, want volgende week kan het weer voorbij zijn voor een jaar. Dus iedereen recreert zich een ongeluk met kilometers files voor de kust, de mensen als rode kreeften op het strand en rijen voor de ijscoman. Maar ondankst de zonnesteek lijkt iedereen er wel flink van te genieten.

Dit uitbundige genieten van de zonneschijn is even wennen als je vanuit een warm land weer terug in Nederland komt, vooral ook omdat iedereen direct de kleren uitgooit. Toch is er wel wat veranderd de laatste jaren. De hoeveelheid blote dikke buiken op de fiets of in de supermarkt valt me mee en op het strand is het ook anders; topless lijkt uit. Maar een eindje verderop is geheel naakt weer meer in ... her er der op het strand is dit de gewoonste zaak van de wereld. En er zijn ook aardig wat meer mensen met een tattoo dan voorheen.

Buiten het strand zijn voor de rest de straten leeg en lijkt het zelfs op de zaterdag al overal zondag. Kortom het is mooi weer in Nederland en na een koud voorjaar geniet ik hier van.

Neerlands Landschap [3]

Ik ben net een weekje weggeweest, met de trein naar het buitenland. Het mooie aan de trein is dat je langzaam de overgangen hebt van land tot land en daarmee kan je dus ook mooi de verschillen bekijken. Vooral bij terugkeer in Nederland valt weer extra op dat Nederland een geheel eigen landschap heeft. Het land is duidelijk platter, meer georganiseerd en moderner dan de landen om ons heen. Al bij Belgie, net over de grens, is het anders - meer oude huizen, alles net even anders en net even meer chaos (of moet ik zeggen: minder eenvormig?). Dat heeft natuurlijk ook zijn charme, maar het past blijkbaar niet bij onze volksaard, want wij doen het niet zo.

De paradox is alleen dat in de zogenaamd chaotischer landen wel een TGV rijdt, waarmee je in een korte tijd van Brussel naar Londen of Parijs zoeft en dat we met al onze georganiseerdheid in NL niet in staat zijn om die hogesnelheidslijn te laten rijden. Dus na Brussel is het gewoon lekker boemelen, onthaasten zouden ze tegenwoordig zeggen (ook een redelijk nieuw woord trouwens in Nederland ...). Kunnen we rustig de nette woningen in rijtjes bekijken ... Raar land eigenlijk, dat Nederland.