Radio en een heleboel geklets

Nederland kletst een hoop af, en vooral op de radio. Radio 1, 2, 3, lokale radio - overal wordt gekletst. In het buitenland luisterde ik weinig radio en daarom kan ik moeilijk vergelijken, maar het valt me op dat het hier wel heel erg gezellig is op de radio. Guhzelliggggg ...

In de auto zap ik van station naar station en wordt ik betrokken bij het wel en wee van de lokale wereldberoemdheden, bij collega's die uit bed worden gebeld, bij kleine en grote ergenissen en vooral de mening van de toevallige bijstanders. Alles is nieuws, want hoe kan je anders die tientallen zenders volkletsen. Ik snap waarom Sky Radio zo populair is geworden - even wat 'niets aan de hand' muziek; even geen geklets. Ook dat verveelt natuurlijk op den duur, maar dan zap je ook zo weer terug naar het nieuws dat op straat ligt.

Parkeren

Ik begin steeds meer bewondering te krijgen voor de gemiddelde Nederlandse automobilist. Hoe kan het toch dat 99% van de auto's zonder deuk rondrijdt? De kans op een probleem is enorm en toch gebeurt er vrijwel niets.


Allereerst is er de enorme autodichtheid. Miljoenen auto's weten zich weer elke spits van A naar B te verplaatsen. Ritsen lijkt iedereen zomaar te kunnen doen en ik las zelfs dat de Nederlandse automobilist efficienter met de weg omgaat dan een computer-gestuurde auto zou kunnen (omdat die alleen naar zijn voorganger kijkt en niet zoals een rechtgeaarde file-rijder door de achterruit van zijn voorganger naar de remlichten van de auto's daarvoor).

En dan zijn er die smalle weggetjes vol met fietsers. Je denkt dat het niet past en toch wordt er vrijwel niemand doodgereden. Fietsers gedragen zich als gelijkwaardige medeweggebruikers en zijn ook nog eens extra door de wet beschermd. In een ondenkbare choreografie draait met om elkaar heen - geven en nemen. Ervaring, dat is waarschijnlijk het toverwoord.

En als ze dan bij B zijn, weet men de auto te persen in de te krappe parkeerplekjes die ooit ontworpen zijn geweest voor een Fiat 500. En dat terwijl de auto's steeds groter worden. Een beetje leasebak is tegenwoordig een familiebus of een terreinwagen en die weten allemaal ongedeerd om elkaar heen te manoevreren ...


Respect - maar ook frustratie, omdat ik nog even moet wennen!
Petje af!

De Kantine

De laatste tijd is er ook wel aardig wat veranderd in de bedrijfskantine. Of moet ik zeggen - het bedrijfsrestaurant? Dit begon natuurlijk al een tijdje geleden, maar ondanks dat kijk ik toch mijn ogen uit. Naast de vele soorten brood, kaas en zuivelprodukten is er een salade bar, zijn er vele soorten snacks en zijn er warme maaltijden. Ook is er 'halal' eten en zijn vele soorten cappuccino of espresso na. Daarnaast is het ook niet duur. Het is een wonder dat het allemaal voor een paar euro kan.

En iedereen doet alsof het normaal is. Zijn we zo rijk geworden met zijn allen? Of hebben we gewoon 's avonds geen tijd meer voor een echte maaltijd? Lekker is het wel.

Het bammetje met kaas is in ieder geval redelijk verleden tijd (ook al zie ik sommigen dit nog wel doen).

De platte organisatie

Nederlanders houden niet van hierarchie. En dat is ook wel prettig, want in sommige landen zijn managers halve goden en wel heel ver weg, of durven mensen weinig verantwoordelijkheid te nemen. In Nederland is (meestal) de deur open, of sterker nog is er nauwelijks meer een verschil te zien tussen de manager en zijn mensen. Platte organisaties zijn nog steeds 'in' in Nederland en de 'open plan' kantoortuin is er ook nog steeds.

Het is prettig om een lage drempel te hebben naar boven toe, maar het heeft ook zijn mindere kanten. Zo heeft iedereen een mening en moet iedereen over alles meepraten (en gebeurt er dus vaak weinig). Ook is het vaak moeilijk opdrachten te geven naar beneden toe. Probeer eens goede administratieve ondersteuning te krijgen op je werk ... "Kan je dat niet zelf doen" ... is vaak het gevoel wat ik krijg! Misschien zijn we een beetje te ver doorgeschoten hiermee, want er gaat nu een hoop tijd verloren, maar goed, die wandeling naar het kopieerapparaat is misschien wel weer goed tegen RSI.

Senseo

Terug komen naar Nederland betekent ook weer een beetje herinburgeren. Het land heeft duidelijk niet stil gezeten in de acht jaar dat ik weg was. Ik noemde al de opkomst van de bakfiets, maar minstens zo'n grote ontwikkeling is de opmars van de Senseo. Elk huis, elk kantoor heeft wel een paar van die apparaten staan - en ik stond met mijn handen in het haar! Hoe bedien je zo'n ding? Opeens voel ik mezelf buitenlander! Gelukkig houdt Philips tegenwoordig van simpele dingen, dus heb ik het ook in een paar sekonden door en weet ik dat dit superieur is aan het bocht van de koffieautomaat. Het is anders dan anders en best lekker, alleen op den duur mis je toch de echte koffie.
Ik weet in ieder geval nu hoe ik zo'n ding bedien en ben weer een stap op weg met inburgeren.

Madurodam

Wat is er een mooiere introductie in NL dan een dagje Madurodam? Zo op nog geen twee hectare is er goed te zien wat er allemaal opeengepakt in dit kleine landje te zien is; mooie oude pandjes, moderne architectuur, boten, bruggen, treinen. In een paar uur krijg je een goed overzicht en genoeg ideeen voor uitjes in de rest van het land.
Het valt me op de Nederland een mooi land is. Er zijn zoveel kleine oude straatjes met historische pandjes en er is ook veel nieuwe architectuur. We hebben genoeg om te (her)ontdekken. Eigenlijk lijkt Nederland meer op Madurodam, dan andersom. Alles is vlak bij elkaar - lekker handzaam - en het contrast is vaak ook groot tussen het oude en het nieuwe dat vaak op een steenworp afstand van elkaar te vinden is.
Ook ons dorp is zo'n Nederland op zakformaat. En na het bezoek aan Madurodam moet ik daar vaak aan denken. Er is een historische straat in het centrum met prachtige oude geveltjes en er zijn ook de gebruikelijke fouten uit de jaren zestig - waarvan er gelukkig e.e.a. op de nominatie staat gesloopt te worden. Er zijn zelfs de speelse blokkendozen uit de jaren negentig - die voor architectuur doorgaan, maar waarschijnlijk over vijftig jaar zullen zijn ook hetzelfde lot krijgen als de jaren zestig flat die nu zal verdwijnen.
Waar je ook komt in Nederland vind je dit terug ... Nederland en Madurodam, twee telgen uit hetzelfde geslacht.