101 - En waar keek ik tegen op?

Behalve uitkijken naar leuke dingen - keek ik ook op tegen minder leuke dingen. Dat waren er maar zes - en als ik ze zo bekijk viel het eigenlijk wel mee ...

1. sociale verplichtingen - zoals ik al schreef viel dit wel mee. Ik merk wel dat de tijd enorm snel gaat, want er altijd wel een dingetje en ik vermoed ook dat ik bij een 10e verjaardagsfeestje ga denken of het ook anders kan ... Ook valt me op dat ik moeite heb om weer de contacten op te pikken - het kan tenslotte nu altijd nog wel (en voor je het weet is er een jaar om!)

2. donkere grauwe winterdagen - dit was een goede voorspelling - de kou viel mee, maar de duisternis viel me toch flink tegen!

3. de drukte - goed ik heb geklaagd over de kleine parkeerplaatsen, maar de files vielen me meestal mee en ook het op elkaars lip zitten viel me mee. Het is dan wel druk op sommige plaatsen, maar die moet je gewoon vermijden. En dat is heel goed mogelijk in Nederland.

4. de 'Middelmaat' - eigenlijk is me dit alleen opgevallen in de discussies in de krant. En zelfs dat viel mee.

5. iedereen een mening - op zich is me dit wel meegevallen, maar ik heb wel mijn mening geuit over de politiek in Nederland (dus eigenlijk ben ik ook een gewone Nederlander)

6. iedereen kan je verstaan - dit is me niet eens opgevallen!

Kortom eigenlijk heb ik vooral last gehad van de donkere winter en de rest viel wel mee. Ik heb natuurlijk veel over de politiek & de media geschreven, maar dat was vooral verbazing. Voor de rest is het vooral dat het leven voorbij schiet en dat je naar goed Nederlands gebruik moet gaan leven met een agenda ... Terugkomen in Nederland was dus goed te doen. Ik ben weer thuis.

Honderd - een terugblik

Een jaar geleden begon ik deze blog en nu na 100 afleveringen is het tijd voor een terugblik. Zo schreef ik over de tien dingen waar ik naar uitkeek. Even kijken of het uitgekomen is; dit zijn de 10 dingen die ik een jaar geleden noemde om naar uit te kijken ...

1. Leuk om weer thuis te zijn. Dit is zeker uitgekomen - het was prettig op een plek terug te komen waar alles gewoon is. Het is hier zeker niet exotisch - maar je thuisvoelen is zeker wat waard.

2. Vrienden en familie - Eigenlijk ben ik hier minder aan toe gekomen dan ik dacht. Misschien komt dat wel omdat we normaal een paar weekjes in de zomer alles planden. Nu kan het altijd - en dan doe je het juist niet.

3. Een hoop te doen - En dat is zeker waar - en nog divers ook!

4. Media - Het valt me op dat ik me juist met name kritisch heb uitgelaten over de berichtgeving. Had ik te hoge verwachtingen? Ik denk het, want ondertussen valt het me niet meer zo op - of is er gewoon even wat minder stemmingmakerij (nu Fitna voorbij is en ook andere onderwerpen toch wel flink uitgemolken zijn ...).

5. Boekhandels - daar heb ik niets over geschreven. Het is fijn dat ze er zijn - en er zijn ook zeker hele mooie, zoals de boekhandel in de Passage in Den Haag. Maar het went ook snel!

6. Fietsen! Met name in het begin was het fietsen iets wat flink opviel; ze zijn overal, links, rechts en iedereen doet het. Het is ook lekker om te doen (en gratis lichaamsbeweging!)

7. Eten. Met name het Uit Eten is een paar keer langsgekomen - vooral dat het flink up market is gegaan. Daar hebben we dan ook van genoten.

8. Landschap. Ik heb veel over het landschap geschreven. Blijkbaar is dat iets wat in Nederland blijft opvallen; het is uniek - de planning, de weilanden met wolkenluchten, het water, de Vinex wijken ...

9. Bos- of strandwandeling. Zo af en toe kwamen we hier aan toe, maar niet voldoende om flink over te schrijven. Het is zeker lekker om uit te waaien, en dat kan vaak ook al met een blokje om.

10. Het weer. Over het weer heb ik met name geklaagd - ook al viel de winter mee en begon de zomer in de eerste week van mei. Het is echter wel lekker om altijd naar buiten te kunnen en even een frisse neus te halen ... dus misschien was het ook wel iets positiefs.

Kortom het lijkt dat ik vooral heb genoten van het landschap en de vele dingen die je kan doen - de rest kwam er gewoon vanzelf - het leven was heel snel weer gewoon.
Waar had ik niet aan gedacht? Ik denk dat me de vele nederlandse tradities me meer zijn opgevallen dan ik van te voren had gedacht! Als terugkerende Nederlander zijn dat toch de krenten in de pap!

EK

Ik was het bijna vergeten, maar er moet natuurlijk ook nog stilgestaan worden bij het EK. Want Nederland is in de ban van voetbal bij de grote toernooien en zelfs de voetbal-atheisten hebben de TV aanstaan. Vanavond is de eerste wedstrijd en er is weinig ander nieuws. Wel is duidelijk dat er meer nieuws buiten het veld is dan erop. Het zijn vooral de massa's fans die volledig uit hun dak gaan waar we trots op zijn (ja, kijk ons eens gek doen ...!)

Toch valt de gekkigheid op straat me mee (is dit nu minder geworden?). OK, er zijn straten waar je nu zeker weet dat je daar geen huis moet kopen, maar het zijn er niet veel. Ik ben blij dat zoveel mensen er plezier aan beleven! En zelfs ik denk dat ik enthousiast ga worden als WE door gaan naar de volgende ronde, maar om te beginnen verwachtte ik eigenlijk dat ZE er binnenkort uitliggen.

Maar goed met de uitslag tegen Italie wordt ik zelfs een liefhebber (was toch ook voor de leek een mooie pot om te zien). Nog twee wedstrijden te gaan ...

Zomervakantie

Een ander fenomeen waar ik nog niet echt over heb gehad is de Zomervakantie. Ik schrijf het met hoofdletters, want in Nederland is dit voor velen iets waar al maanden naar toe wordt geleefd. Vaak is er in januari al geboekt, want door de combinatie van de vele vakantiedagen, de rijkdom van velen en het feit dat voor velen het alleen in de schoolvakanties kan, moet er snel geboekt worden om op je favoriete stek in Frankrijk, Spanje of Griekenland nog terecht te kunnen.

Ikzelf vind het veel te vroeg om in januari al aan vakantie te denken, en zelfs nu eind mei weet ik nog niet wat we gaan doen. Toch komt de vraag steeds vaker langs - en wat zijn jullie vakantieplannen? Wie weet wordt het de Veluwe! En ondertussen kijken we uit naar de rust op kantoor - want het hele land gaat op slot, en er valt geen vergadering meer te plannen - dus de stress mag dan even zakken!

Avondvierdaagse

Nog een Nederlands fenomeen is het begrip Vierdaagse - hiervan zijn vele varianten, de zwemvierdaagse, de fietsvierdaagse, de Nijmeegse, ... maar de oervierdaagse is toch wel de Avondvierdaagse. Dit jaar voor de 65ste keer en als je kinderen hebt doe je dus mee.

Het is een simpel concept; je zet een route uit van 5 of 10 kilometer en dan wandelen maar. Massaal, want alle scholen doen mee. In een dikke slang kronkelen de duizenden kinderen met ouders door het dorp. Ik wist niet dat er zoveel kinderen in het dorp woonden! De politie draait overuren als klaarover, maar de sfeer is vooral ontspannen, dus echt hard overwerken is het niet gelukkig. De kinderen verstouwen ondertussen enorme hoeveelheden snoep en vormen een gezellige chaos. Bij elke speeltuin wordt er vooruit gehold en hangen de klimrekken vol.

Het hoogtepunt is het eind van dag vier. Want op het eind is er het kruisje - en die lijkt al die jaren hetzelfde gebleven. Bij de finish staan de oma's rijen dik met bloemen, zelfgemaakte medailles van snoep. Het lijkt wel een intocht van helden. Normaal zijn we zo nuchter in Nederland, denken we ... behalve dan bij voetbal (en de vierdaagse dus) gaan we los.

De Sloep

Ik woon vlak bij het water en onbewust had ik al een trend gesignaleerd die vorige week op het journaal ook werd bevestigd; watersportend Nederland is aan het veranderen. De kruisers - een soort caravan op het water - waren eerst datgene waarin de Nederlandse (en Duitse!) recreanten massaal langstuften. Maar net zoals er minder caravans worden verkocht lijkt ook de kruiser op zijn retour.

Daarvoor in de plaats hebben we nu de motorsloep. Blijkbaar is dit een stuk meer trendy (of minder suf?), want de sloep vormt nu meer dan de helft van alle boten die voorbijkomt pruttelen. Toch vind ik dat zij er ook gezapig uitzien, zo ronkend, met vrienden & veel drank. Waterminnend Nederland straalt vooral uit dat we het ervan willen nemen. Niet te snel, lekker stabiel, en omdat het niet op een caravan lijkt, toch nog een beetje stoer ... (heb je al eens geteld hoeveel van de schippers een kapiteinspet op hebben?). We blijven dus een 'zee'-varende natie en nog welvarender dan in de Gouden Eeuw.

Mooi Weer [2]

Mooi weer in Nederland betekent ook dat er geen rustig moment is als je achterin de tuin probeert te genieten van het mooie weer. De gemiddelde Nederlandse man heeft namelijk allerlei machinerie om de omhoogschietende heggen, het gras, randjes tussen de tegels etc van de paar vierkante meter grond in toom te houden. Hoe klein de tuinen soms ook zijn. Zonder een jankende machine kunnen we niet meer. Ik heb er ondertussen zelf ook twee en merk dat het best handig kan zijn, maar hoe eerder ik ermee klaar ben hoe beter. Ik snap daarom alleen niet waarom sommige mensen ze de hele middag laten brullen

En anders wordt er wel hoorbaar geklust; schuurmachines, boren ... ga zo maar door. De gemiddelde huiseigenaar heeft op het klusterrein dan ook alles wat de Gamma te koop heeft, alleen al omdat een machine minder kost dan een uurtje van een echte vakman! En als het dan eindelijk mooi weer is, dan gaan we massaal aan het werk!

Belastingdienst

Bij mijn aankomst in Nederland klaagde ik al over het feit dat toch niet alles even snel ging. Ik was dat alweer een beetje vergeten, tot ik mijn belastingformulier moest inleveren. Daarvoor downloadde ik de elektronische aangifte, die mij het vermoeden gaf dat Nederland zich toch wel in de 21ste eeuw had begeven wat betreft e-government. Nadat ik het formulier had ingevuld bleek dat ik er geen informatie in kwijt kon over mijn periode in het buitenland en daarom belde ik de belastingtelefoon. Ook dit is heel mooi - tot de vragen wat minder standaard worden.

Al snel bleek dat ik een M-biljet nodig had en die is nu niet elektronisch te krijgen. Geen man overboord natuurlijk, maar toen bleek dat het duurt zes (!) weken zou gaan duren voor het formulier er zou zijn! Dit was even schrikken.

Na zes weken wachten viel het pak papier op de mat ... honderd (!) vragen (en vele subvragen). Ga er maar voor zitten. Vervolgens bleek dat ze in Apeldoorn een foutje hadden gemaakt en mocht ik nog eens een paar weken op het tweede biljet voor mijn partner wachten. Nu komt de deadline van 1 juni wel heel erg snel in de buurt. Daar kan je dan wel weer onderuit, maar dat betekent weer een aparte brief naar het lokale belastingkantoor ...

Kortom - de echte ouderwetse bureaucratie hebben we gewoon nog en als terugkerende belastingbetaler wordt de rode loper zeker niet uitgelegd. Leuker kunnen ze het niet maken, en blijkbaar makkelijker ook niet.

Mooi weer

Het is eindelijk mooi weer in Nederland. Zeg maar gerust - het is zomer (en dat in Mei!). Iedereen trekt eropuit alsof dit de laatste mooie dag van het jaar wordt en uit ervaring weten we ook dat dit moet, want volgende week kan het weer voorbij zijn voor een jaar. Dus iedereen recreert zich een ongeluk met kilometers files voor de kust, de mensen als rode kreeften op het strand en rijen voor de ijscoman. Maar ondankst de zonnesteek lijkt iedereen er wel flink van te genieten.

Dit uitbundige genieten van de zonneschijn is even wennen als je vanuit een warm land weer terug in Nederland komt, vooral ook omdat iedereen direct de kleren uitgooit. Toch is er wel wat veranderd de laatste jaren. De hoeveelheid blote dikke buiken op de fiets of in de supermarkt valt me mee en op het strand is het ook anders; topless lijkt uit. Maar een eindje verderop is geheel naakt weer meer in ... her er der op het strand is dit de gewoonste zaak van de wereld. En er zijn ook aardig wat meer mensen met een tattoo dan voorheen.

Buiten het strand zijn voor de rest de straten leeg en lijkt het zelfs op de zaterdag al overal zondag. Kortom het is mooi weer in Nederland en na een koud voorjaar geniet ik hier van.

Neerlands Landschap [3]

Ik ben net een weekje weggeweest, met de trein naar het buitenland. Het mooie aan de trein is dat je langzaam de overgangen hebt van land tot land en daarmee kan je dus ook mooi de verschillen bekijken. Vooral bij terugkeer in Nederland valt weer extra op dat Nederland een geheel eigen landschap heeft. Het land is duidelijk platter, meer georganiseerd en moderner dan de landen om ons heen. Al bij Belgie, net over de grens, is het anders - meer oude huizen, alles net even anders en net even meer chaos (of moet ik zeggen: minder eenvormig?). Dat heeft natuurlijk ook zijn charme, maar het past blijkbaar niet bij onze volksaard, want wij doen het niet zo.

De paradox is alleen dat in de zogenaamd chaotischer landen wel een TGV rijdt, waarmee je in een korte tijd van Brussel naar Londen of Parijs zoeft en dat we met al onze georganiseerdheid in NL niet in staat zijn om die hogesnelheidslijn te laten rijden. Dus na Brussel is het gewoon lekker boemelen, onthaasten zouden ze tegenwoordig zeggen (ook een redelijk nieuw woord trouwens in Nederland ...). Kunnen we rustig de nette woningen in rijtjes bekijken ... Raar land eigenlijk, dat Nederland.

Kindertoeslag ...

Dat er weinig vertrouwen is in het huidige kabinet verbaasd me soms. Over het algemeen is het beeld wat naar buiten treedt dat van een clubje heren en dames dat het goed bedoeld en het land zonder al te veel schokken probeert draaiende te houden. Niet om over wakker te liggen, maar ook zeker niet om over te juichen.

Kleine zaken doen me af en toe opschrikken uit deze winterslaap. Het begon al met de zondagsopening en wat kleine steekspelletjes rond andere gristelijke zaken, maar de klapper tot nu toe is de kindertoeslag. Wouter Bos had in zijn vorige rol een motie ingediend om de kinderopvang beter te regelen en die blijkt nu zo'n succes dat er een half miljard te veel wordt uitgegeven. Nog geen jaar na de invoering van de regeling gaat hij dus alweer op de helling. Is dit paniekvoetbal? Geeft dit vertrouwen?

In dezelfde week lees ik ook dat er significant meer moeders aan het werk zijn (die ook weer meer uren zijn gaan draaien). Zit hier niet een verband? Nee, dit kabinet snapt het verband niet (of wil de moeders weer terug naar het aanrecht). Nu geef ik toe dat de regeling riant is - maar dat had men toch wel vooraf kunnen bedenken. Kortom weinig vertrouwenwekkend ...

Inspraak

Eerder schreef ik al over de ellenlange procedures voor het aanleggen van wegen en andere infrastructuur. Veel vertrouwen levert dit niet op bij de gemiddelde burger, die trouwens tegelijkertijd wel beschermd wil worden door dezelfde regels op het moment dat het de eigen achtertuin betreft.

Nu woon ik niet al te ver van een geplande provinciale weg en omdat deze natuurlijk ook omstreden is probeert de overheid via informatiesessies en dergelijke de bevolking vroeg in het proces te betrekken, om zo (hopelijk) op het eind niet nat te gaan. Gisteren was er een informatiesessie en het leek me wel leuk om daar wat meer van mee te krijgen. Dus ik ging er naar toe!

Ik was voorbereid op een hoop bittere discussie tussen bewoners (tegen) en overheid (voor). Maar dat viel mee, sterker nog, het werd een complete avond vol entertainment. De hele omgeving had zich net in pak gestoken voor koffie met cake en deden gedisciplineerd mee aan de discussie. Gesprekleiders hielden professioneel en onafhankelijk de vaart erin en er was zelfs een cabaretier die de discussie samenvatte in gevatte liedteksten. Een hoofdrol was er voor de mannen met plannen; de alternatieven (geboord onder het spoor, met zijn allen toch maar op de fiets, etc.) . Prachtig.

Wat alleen het schokkende was, dat veel van de (met name regenteske CDA) bestuurders niet uit konden lagen waarom ze dit plan wilden. De zweem van rekenmodellen die waren zijn opgezet met een bepaalde tunnelvisie en problemen die door elkaar werden gehaald of uit hun verband werden gerukt, werd groter en groter. En voor de gemiddelde burger was al snel duidelijk dat hier sprake was van weinig speelruimte voor inspraak. Plotseling werd mij duidelijk dat al die lange procedures er misschien toch niet voor niets zijn. Misschien dat die bescherming toch wel nodig is, en dat daarmee Nederland tot de beschaafdere landen van de wereld behoort? Blijkbaar is politiek in Nederland nog niet zo eenduidig!

Bollenvelden

Jaren geleden was ik in China in een hotel waar een hele muur werd ingenomen door een foto van de Keukenhof - en ik besefte dat ik in al die jaren van mijn leven daar nog nooit geweest was. Wat een schande, want de Keukenhof is voor Nederland wat de Eiffeltoren is voor Parijs en de Grand Canyon voor Amerika ...

Nu meer dan 15 jaar later is het er nog niet van gekomen (het kan altijd nog) en dus dit jaar (bij mijn repatriatie) moest ik dus de bollenvelden zien. Tussen Sassenheim, Lisse en Noordwijk reed ik al snel over te smalle weggetjes langs veel water door een semi-industrieel landschap. Even twijfelde ik - is dit het nu? Grote loodsen, bestelbussen, die voorbij jakkeren, hier en daar een villa en dan opeens bloemen. Veel ligt alweer braak, maar ik zette door en zie dan steeds meer. De kleurenvlakken zijn toch wel indrukwekkend - rose, geel, blauw, rood. Mooi, maar niet direct overweldigend. Het is vooral de felheid van de kleuren en het contrast met de schuren en braakliggende grond die het zo mooi maakt.

Bij Lisse zie ik een heleboel toerbussen, en ik draaide me weer om, want ik besefte dat ik thuis nog het een en ander had te doen. De Keukenhof is dus nog steeds niet gelukt ... Misschien volgend jaar!

In Holland staat een Huis

Qua bouw heeft Nederland veel van hetzelfde in de aanbieding. Als je het gemiddelde stadje of dorp bekijkt komt je overal dezelfde eindeloze eentonige jaren zestig en zeventig bouw tegen. Het maakt weinig uit of je in Leeuwenborg in Groningen bent of in de Merenwijk bij Leiden. En de flats van Leidschendam doen het nauwelijks onder voor Overvecht in Utrecht. Zelfs de Vinexen zijn redelijk inwisselbaar. Er zijn weinig plekken uniek, en er is vooral al decennia een flinke nivellering bezig. We wonen comfortabel dat wel, maar de architecten houden weinig rekening met de streek waarin ze bouwen. Geen rode baksteen in Groningen en dan wat meer stuckwerk in Limburg ... Een ding is in ieder geval wel duidelijk; er is duidelijk een soort gemiddelde Nederlandse cultuur.

Toch zijn er een paar plekken die net even anders zijn, er boven uitsteken ... Wat zou ik een toerist aanraden, als je het beste van Nederland wil laten zien? Uiteraard moeten ze naar de oude stadjes, zoals Delft of Leiden, ook hebben de oude binnenstadjes veel van elkaar weg; Oudewater, Bolsward of Hoorn, allemaal leuke oude geveltjes aan nauwe kromme grachtjes, maar die hebben dan in ieder geval wel sfeer. Voor het begin van de 20e eeuw kunnen ze naar Amsterdam-Zuid, het museumkwartier in Rotterdam, of neem het Postkantoor in Utrecht. Dat is nog makkelijk. Voor de na-oorlogse bouw wordt het al wat moeilijker.

Rotterdam heeft veel van de Wederopbouw en daarna, maar de vraag is of een metrorit naar Spijkenisse iets is voor de toerist? Ook is de Lijnbaan - het prototype van een voetgangersgebied - niet meer de beste plek om te vertoeven. Architectuur met een houdbaarheidsdatum ... Van daarna wordt het alweer beter, zoals de experimenten in Almere of Kattenbroek bij Amersfoort, als 'ultieme' proto-Vinex. Op zich genoeg te zien, maar je moet er wel naar zoeken!

Neerlands landschap [2]

Wat minder mooi is in het Nederlandse landschap is de wildgroei aan bedrijfsterreinen. Een nieuw woord was voor mij dan ook het woord verrommeling, een woord dat behoorlijk de lading dekt. Dit heb je natuurlijk overal in de wereld, maar op een bepaalde manier lijkt het alsof het in Nederland met zijn strenge ruimtelijke ordening wetten niet had hoeven gebeuren. Als we dan toch zo goed georganiseerd zijn, waarom dan toch zoveel lelijke dozen? En dan ook overal! Eindeloos strekken de bedrijventerreinen zich uit met loodsen en daartussen allerhande leukige kantoorgebouwen.

Het valt op dat er meestal aan ruimte geen gebrek is, want men gaat vrijwel nooit de hoogte in. Ben ik dan naief te denken dat we nu net een schaarste aan ruimte hadden? Waarom wel proberen mensen die een huis met een tuin zoeken naar appartementen te jagen en niet bedrijven de hoogte in te laten gaan? Daarnaast is het verbazingwekkend dat we ondanks deze perceptie van een gebrek aan ruimte nog steeds beslagleggen op grote stukken grond, die gereserveerd worden voor nog meer nieuwe bedrijvigheid, terwijl er elders leegstand is. Kortom de ruimtelijke ordening in Nederland is toch wat paradoxaal (en dat maakt het land er niet mooier op).

Neerlands landschap

Is Nederland mooi? Dat vraag ik me wel eens af. Het is zeker niet een spectaculair landschap (ik mis bijvoorbeeld relief en ruigheid), maar het is wel bijzonder. Waar vind je elders in de wereld zo'n landschap dat door eeuwen van interactie tussen mens en water is gevormd? Prachtig vind ik het als je vanuit het vliegtuig de zon in de ontelbare slootjes ziet schitteren - regelmatige patronen, doorbroken door grillige natuurlijk vormen van oorspronkelijk waterlopen. Ook interessant is het subtiele microrelief; die paar meter hoogte verschil die uitmaakte of je vroeger natte voeten kreeg, of niet, en die bepaalde waar dorpen werden gesticht en landbouw werd bedreven. Dit historische landschap wordt op zijn beurt weer doorbroken door moderne lijnen, soms wreed alles verwoestend van de lijnen van vroeger, soms wat subtieler, nieuwe dimensies toevoegend aan het gemaakte landschap van Nederland. De planners hebben vaak een flinke dobber aan het alles door elkaar vlechten, maar dit leidt dan weer tot interessante nieuwe samenhang, zoals het HSL viaduct over de A4 bij Hoogmade, of de windmolens in een rij langs de A6. Nederland is dus mooi, maar dan mooi zoals sommige moderne kust soms mooi kan zijn, door een spanningsveld van oude en nieuwe lijnen.

Druk, druk, druk

Eerder schreef ik al dat Nederlanders zo met hun agenda leven. Ik moet echter toegeven dat ik, nog voor het jaar om is, daarmee volledige ben geassimileerd. Het leven is gewoon druk, druk, druk en de tijd vult zich vanzelf met allerlei verplichtingen (en natuurlijk ook leuke dingen). Het is dan ook niet raar dat wij ook met de agenda beginnen te leven. Wil je iets met ons afspreken? Dan kijken we eerst of het wel kan ... en we houden er zelfs rekening mee dat er ook nog tijd over moet blijven om uit te rusten! Neem alleen al de verschillende verjaardagen; als je 10 mensen als goede vrienden hebt, en nog een tiental familieleden, dan ben je zo al om het weekend ergens op een verjaardag (kinderen nog niet eens meegerekend). En daarbovenop zijn dan nog de feestdagen, de gewone bezoekjes en ga zo maar door. Voor je het weet heb je elk weekend zeker twee dingen en dan denk je nog steeds dat je iedereen tekort doet.

In het buitenland ging dat wat anders; dan zag je iedereen gewoon 'toevallig', omdat iedereen naar hetzelfde strand of zwembad ging. Of hield iemand een borrel of barbecue en had je ook weer iedereen gezien. Dat had zo zijn ongedwongen kanten, je zag elkaar wat vaker en het was wel zo efficient! Misschien wat oppervlakkiger allemaal, maar op bezoek met een paar rondrennende kinderen levert nu ook niet direct de beste gesprekken op!

1 April

Een geweldige traditie blijft ook de 1 April grap. Op school moesten de kinderen een papieren hoedje meenemen, want het plafond zou gewit worden ... Leuk want de kinderen hadden niets door en deden braaf mee.

Erg goed was ook de grap van het Jeugdjournaal waarin na het succes van 'Boer zoekt vrouw' nu het programma 'Boer zoekt kind' werd aangekondigd. Pas toen de opmerking van de boer kwam dat kinderen zulke goedkope arbeidskrachten waren ging er bij mij een lichtje branden!

Vinex

Ik ben altijd al geinteresseerd geweest in ruimtelijke ordening en daarom zijn de Vinex lokaties in Nederland voor mij om te smullen. De afgelopen paar maanden ben ik in verschillende Vinexen geweest en er was flink wat te zien. De Vinex is typische Nederlandse stedenbouw van nu. Typisch, want het is zoals je in het buitenland niet tegenkomt; modern, strak, gepland, massaal (en toch weer met pogingen om individueel te zijn) en nivellerend.

Laat ik beginnen bij de dingen die me verbaasden.
1. De 'ontsluiting'; Je zou denken dat we in Nederland een hoop geleerd hebben de laatste jaren, van hoe je verkeersinfarcten moet voorkomen, maar in elke Vinex die ik zag waren de toegangswegen niet toereikend en soms ronduit onnagedacht (zoals bij Langerak, waar je eerst door de wijk moet (kilometers) en dan weer een kilometer langs de A12 terug moet, om bij een klein opritje in de rij te mogen staan). Als je een voorstad voor 100.000 mensen plant, dan plan je ook de nodige op- en afritten, maar in Nederland zijn we dat even vergeten, hetgeen verwonderlijk is, want de meest Vinex lokaties zijn tussen de snelwegen ingeklemd. Daarnaast is het openbaarvervoer meestal in het begin ook nog redelijk afwezig, waardoor eerst iedereen 2 auto's moet aanschaffen en dan niet meer met de bus of tram gaat, als die er dan eindelijk wel is.
2. De onsamenhangendheid; het is duidelijk dat in veel gevallen de projectontwikkelaars vrij spel hebben. Vlakken op het schaakbord van de wijk worden uitgedeeld, en zonder al te veel fantasie kiest men voor dan weer een blok met 100 pseudo-jaren-dertigs hier, een paar honderd blokkendozen daar en dan weer een pseudo-romantisch blokje er weer naast. Daarnaast is het vaak ook wat hutje mutje en te veel van het zelfde bij elkaar. Op veel plekken heeft men niet bedacht dat er ook mensen moeten gaan wonen die zich thuis moeten gaan voelen. Na een eeuw experimenteren met nieuwe woningbouw weten we toch wel hoe we een centrum aan moeten leggen? Er zijn positieve uitzonderingen, zoals waar men rond een wateras de samenhang gecreeerd heeft, maar over het algemeen is het rommelige planning.
3. De architecten speeltjes; nog steeds zijn er architecten die het voor elkaar krijgen om dingen goedgekeurd te krijgen (vooral voor de sociale woningbouw), waar alleen mensen in komen te wonen omdat er elders niets te koop of te huur is. Ik schuw niet voor het experiment (Almere Filmwijk is heel interessant), maar de massale fantasieloze blokken met lelijke materialen (beton, roze stucwerk, ijzeren palen en roosters ...) die her en der toch verschijnen moeten wel zelfbevrediging zijn van architecten die vooral een hekel hebben aan de mensen die er moeten komen te wonen. Zo las ik laatst nog van onverkoopbare appartementen in Ypenburg, omdat de architect geen balkons wilde. Het is goed dat niet heel Nederland volgebouwd wordt met de pseudo jaren dertigs, maar er zijn grenzen ...

Er was gelukkig ook genoeg wat me positief verraste.

1. Er zijn veel ruime huizen, die er uitzien als comfortabele woningen. De hoeveelheid grond per huis is misschien wat krap, maar aan woongemak lijkt gedacht. Ook de hokkerigheid viel me mee.
2. Baksteen is weer helemaal terug, met verschillende warme kleuren (wit is gelukkig uit, want dat past zo slecht bij onze grijze luchten).
3. Er zijn zelfs stukken waar met veel fantasie een geborgenheid wordt gecreeerd, of waar voor de verandering de architect wel een goed idee had.

Er is in ieder geval weer een hoop te zien en ik raad dan ook iedereen aan eens een kijkje in de verschillende wijken te nemen!

Seizoenen

Ik dacht altijd dat Nederland vier seizoenen had. Bijna was ik dat weer gaan geloven toen de prachtige bloesem overal aan de bomen verscheen na een herfstige zes maanden. Totdat ik vanochtend wakker werd met sneeuw. Er is geen peil op te trekken ... Witte Pasen. Het enige wat duidelijk lijkt is dat het van september tot en met mei over het algemeen onder de 10 graden Celsius is (en er alle soorten weer voorbij kunnen komen) en dat juni tot augustus er een kans is op temperaturen boven de 20 ...

Soms verbaas ik me dat er niet meer mensen zuidwaarts vertrekken om dit kille kikkerland te verlaten. Misschien is het omdat we op TV naar 'het roer om' kijken en dan bedenken dat het runnen van een Bed & Breakfast ook niet alles is.

Ondertussen breekt hier ook weer de zon door en is Nederland toch weer mooier dan ik dacht.

Deltawerken

Wat niet mag ontbreken in de top 10 must-do dingen in Nederland is een bezoek aan de Deltawerken en dan met name aan Neeltje Jans, waar nu een waterpark + expo is gelegen. Zelfs bij regen bleek het erg leuk en informatief. Misschien dat we binnenkort toch maar die tulp voor de kust van Zuid Holland in zee moeten gaan leggen (net als de Palm in Dubai), want het mag duidelijk zijn dat 'onze' ingenieurs wel wat kunnen en dat mogen we ook wel laten zien.

Uit Eten

Het valt me op dat zich in Nederland een ware eetcultuur heeft ontwikkeld. Restaurants waren er natuurlijk altijd al, maar de keuze is nu enorm, en ook de kwaliteit is regelmatig heel redelijk. De tijd dat de afhaal Chinees de standaard was is al lang voorbij en zelfs bij de Vandervalk is men duidelijk meer upmarket gegaan (vooral qua keuze op de kaart, de pepersteak is nog wel een schoenzool ...).

Wat me vooral opvalt bij terugkomst in Nederland is dat het exotische uit is (we zijn namelijk al lang gewend aan de Grieken, Indiers, Argentijnen en Thai's) en dat nu vooral een goed stuk vlees met iets interessants erbij de toon zet. Van eetcafe tot sterrenrestaurant, dit is waar we nu met zijn allen voor gaan. En dat kom je dan overal tegen, van het centrum van Den Haag tot de gemiddelde strandtent bij Zandvoort (die er nu uitzien alsof ze een Grand Cafe zijn ...).

Ik schreef al eerder dat ik het idee had dat het goed ging met Nederland. Ga maar eens uit eten en dan weet je het zeker.

Almere

Vorige week was er een soort 'verkiezing' in de krant voor de lelijkste plek van Nederland en de 'winnaar' was Almere. Niet dat Almere nu direct de lelijkste plek van Nederland is, maar blijkbaar willen de mensen graag een plek met een oud stadshart (want ook plaatsen als Nieuwegein en Purmerend scoorden hoog). En daarmee gaf de verkiezing al direct aan dat het idee van lelijkheid allemaal perceptie is, want Almere ziet er namelijk behoorlijk hetzelfde uit als het grootste deel van Nederland (nette nieuwbouw, met daartussen wat winkelcentra en veel groen en ruimte). Voor de rest is er weinig verloedering, en relatief veel architectuur, dus dat het hoog scoort op het gebied van lelijkheid is dus eigenlijk een wonder. Lelystad is al lelijker (maar minder bekend), en sommige verloederde wijken in Rotterdam steken helemaal met kop en schouders qua lelijkheid boven heel Almere uit, of wat vind je nu van het wonen naast de Hoogovens? Almere is dus vooral een idee, het idee van desolate zielloze leegheid in de altijd winderige polder en dat terwijl Almere vooral heel Nederlands is!

Ik zie het vooral als goed nieuws. Dat we een nette plaats als Almere hoog laten scoren is vooral bij gebrek aan echte goede kandidated. Er zijn blijkbaar weinig plaatsen die er echt lelijk zijn. Overal hebben we nette nieuwbouw, de rijtjes en twee-onder-een-kappen en nergens is het echt heel erg. Neem nu Charleroi (de winnaar buitenland, en vooral de winnaar omdat weinig Nederlanders verder dan Belgie zijn geweest), daarvan kan je nog zeggen dat het vies, chaotisch en verloederd is. Dat hebben we niet.

Goed nieuws dus voor Nederland. Almere on top!

Museumbezoek

Dit weekend bezocht ik zowel Naturalis en het Museum voor Volkenkunde in Leiden (want er is zoveel te doen in Nederland en ik wil er optimaal van genieten). In veel dingen zijn de twee musea bijna tegenpolen, maar ze zijn allebei zeer de moeite waard voor een bezoek. De moderne opstelling is prachtig verzorgd en men heeft zich flink uitgeleefd op een rijk, modern design. Hier heeft Nederland duidelijk een bepaalde eer op te halen; misschien hebben we niet altijd de topstukken bij elkaar kunnen roven in verre landen, maar een paar dingen in een mooie opstelling laten zien dat kunnen we.

Naturalis was vooral overweldigend (ook al vanwege de drukte ...), vooral vanwege de schaal; de enorme hoeveelheid dingen (opgezette dieren, fossielen, stenen, ...) die ze bij elkaar hebben weten te brengen. Prachtig trouwens hoe de geologische geschiedenis met fossielen op de begane grond via een soort stamboom aansluit op de collectie op de eerste verdieping. Vaak had ik wel het gevoel dat ze teveel probeerden (het wordt een beetje een orgie van visueel geweld), maar waarschijnlijk moet je hier gewoon af en toe eens terugkomen. Een traditionelere opstelling, zoals in het Museum of Natural History in Londen doet denk wat meer recht aan de collectie, maar het vernieuwende van Naturalis is dat men in ieder geval geprobeerd heeft wat meer verbanden te leggen (en sowieso is het lovenswaardig om het museumconcept te vernieuwen, want alleen opgezette beesten in kasten met tekst erbij is ook niet alles).

Het Museum voor Volkenkunde was daarentegen rustig en een stuk bedaarder en de gemiddelde leeftijd van de bezoekers lag dan ook direct enkele tientallen jaren hoger. Ook hier was veel te zien, maar zoals gezegd - we hebben niet zo vreselijk veel geroofd in verre landen, dus moet het museum het met name hebben van het kleinere werk en kleding. Dit museum is een stuk traditioneler en statischer dan Naturalis, maar ook hier is men met design aan de slag geweest. De vormgeving van het museum is bewust sober en daardoor steken de kunstvoorwerpen mooi af. Dit is goed gelukt. Soms maken de vele halfdoorzichtige panelen de boel wat onoverzichtelijk of is het een beetje donker.

Kortom de twee musea zijn allebei een bezoekje waard, alhoewel ik alleen naar Naturalis met kinderen zou gaan!

Idols en Paul de Leeuw

Een cultuurschok die ik nog niet genoemd heb is de overvloed aan 'idols' achtige shows op televisie. Of het nu gaat om de nieuwe Evita, Uri Gellar of Dancing Queen - elke zender heeft wel een show en elke keer is het format exact het zelfde. En als je het dan lukt om zo'n show bij het zappen te vermijden, dan stuit je wel op iets stuitends van Paul de Leeuw of Gerard Joling. Is dit nu de gemiddelde smaak in Nederland?

Polderen

Polderen is een werkwoord dat in Nederland flink aan populariteit gewonnen heeft. Velen geloven in de mythe dat het overloos gezwets van eindeloos vergaderen voortkomt uit de polder waarin de landeigenaren moesten overleggen om de waterhuishouding te regelen. Dit harmoniemodel zou Nederland groot hebben gemaakt, en vormt nog steeds een excuus om eindeloos te mogen overleggen. Natuurlijk is dit een mythe, want langgeleden waren het natuulijk ook de grote jongens die het echt voor het zeggen hadden.

Maar goed, we geloven erin - in Nederland geen stakingen zoals om ons heen. Nee, wij lossen het al koffie drinkend op. Dit dooddiscussieren was echter wel een schok bij mijn terugkeer in Nederland. En die ergenis is niet alleen aanwezig bij mij. Ondertussen zijn veel mensen het gezwam zat en daarom zie je de huidige regeringscoalitie langzaam wegzakken in de peilingen. Een beetje meer daadkracht en een beetje minder gepolder is het devies.

Alleen is de vraag of we wel zonder kunnen. We weten niet wat we bij de Rita's en Geerts iets zullen krijgen waar we eigenlijk niet op zitten te wachten. Daadkracht misschien, maar daden waar niet iedereen het mee eens zal zijn! We zijn te gewend dat er rekening met ons gehouden wordt. Dus dan maar doorpolderen misschien ...

Polder

Ik fiets langs de Vliet - de kale knotwilgen leunen onverzettelijk tegen de straffe wind. Het groene land om mij heen ziet er nat uit. Mist hangt laag over de velden en verbergt de A4 in de verte, alleen de torens van Zoetermeer tonen mij dat ik in de 21e eeuw ben. De zon weerkaatst in de glazen skyline in de verte, zodanig dat het zelfs mooi is om de randen van de bewoonde wereld te zien. Dit is Nederland zo als Nederland bedoeld is ... en ik voel me thuis alsof ik nooit ben weggeweest.

Minister Vogelaar

Er wordt wel eens geklaagd in Nederland dat de 'burger' zo weinig respect meer heeft voor gezag en toen ik net op het nieuws een item zag over het bezoek van minister Vogelaar aan Harlem (NY) moest ik daar direct aan denken. Onze excellentie liep daar lekker sjouwend met een rugzak door de straten van de wijk, alsof ze net boodschappen was wezen doen in de avondwinkel en op weg was naar de camping ...

Ik wil niet zeggen dat je respect afdwingt door je mooi te kleden, of uit de hoogte te doen, maar wat betreft ministeriele waardigheid verwacht ik toch wel iets meer dan een soort campinguitrusting (maar ik geloof ook dat mevrouw Vogelaar ook heel graag gewoon overkomt). Helaas krijg je dan wel het effect dat de burgers van dit land ook de indruk krijgen dat de gemiddelde minister een soort Jan met de korte achternaam is ...

Ayaan

Ze weet zichzelf elke keer weer in de Nederlandse kranten te krijgen, 'onze' Ayaan. Een kabinet viel al over haar paspoort en nu valt heel links Nederland over haar beveiliging. Onze diva van het anti-Islam debat verwacht dat zij overal ter wereld door de paraplu van Nederland beschermd zal worden, omdat zij tenslotte het recht heeft om zich op haar carriere in een neocon denktank in de VS te storten. Some people are just more equal than others ...

Wij gekke Nederlanders willen vervolgens zo graag dat zij nog steeds 'van ons' is (onze troetel-allochtoon), dat we nu al maandenlang een debat voeren of zij recht heeft op deze beveiliging in het buitenland. Waar komt dit toch door? Willen we zo graag gezien worden als de hoeders van recht en rechtvaardigheid in de wereld, of is dit meer het gevolg van een misplaatst schuldgevoel? (maar schuld voor wat dan?). Natuurlijk vind ik ook de vrijheid van meningsuiting belangrijk, en binnen de grenzen van ons land zullen we ons uiterste best doen om dit te beschermen.

Sommige mensen denken misschien dat Ayaan van ons is en dat ze daarom over moet kunnen gaan en staan met onze hulp. Maar voor mij is het duidelijk dat Ayaan vooral van & voor zichzelf is. Gelukkig is de regering gewoon duidelijk over deze kwestie (en gaat het ook niet om de centen maar om het principe). En als Frankrijk dan een ander principe heeft, dan ... je vous en prie.

Grachten met trapgevels

Een van de dingen die Nederland uniek maakt is de verzameling historische binnensteden, met grachtjes en trapgeveltjes. Zo liep ik vandaag nog door Leiden, waar talrijke mooie hoekjes te bewonderen zijn, maar het had ook net zo goed Haarlem, Delft, of Groningen kunnen zijn. Allemaal juweeltjes van de zeventiende tot negentiende eeuw, die een heel speciaal Nederland-gevoel bij mij losmaken. Waar andere landen pronken met boulevards, kathedralen of paleizen onderscheiden wij ons met burgerlijke architectuur, eerlijke baksteen en water.

Wat het helemaal mooi maakt is dat we al lang geleden besloten hebben met zijn allen om hier voetgangersgebied van te maken. Waar veel steden in het buitenland nog zuchten onder de dictatuur van de auto's die zich door te nauwe straatjes persen, is Nederland op veel plaatsen al tientallen jaren autovrij. Je zou denken dat dit een groot dood openluchtmuseum oplevert, maar niets is minder waar, want zelfs in de voorjaarskou zitten er overal al mensen op een terras van de sfeer te genieten

Het is niet spectaculair, maar toch qua erfgoed 1 van de mooiste dingen die er in de wereld te vinden zijn.

De Fillum van ome Wil & van Peter R.

Twee films houden de gemoederen de laatste maanden behoorlijk bezig - de mogelijk imaginaire film van Wilders en de candid camera van Peter R. de Vries. Het is aardig om beide in 1 adem te noemen, want ze zijn onderdeel van dezelfde trend. Het is de trend dat de media graag bovenop de 'hot issues' springen, of ze nu waar zijn of niet, want alles is belangrijk voor de kijkcijfers. Zo stellen we ons al rellen voor bij een vermeend schokkende inhoud van Wilders' film. En zo veroordelen we Joram vd S. op zijn eigen psychotische gebabbel. Dit is geen nieuws, dit is nieuws maken.

Vroeger (klink ik nu oud?) had ik het idee dat de kranten en het Journaal veel meer terughoudendheid hadden in de berichtgeving - eerst onderzoek deden naar of iets wel of niet waar was. Wat nu als serieuze berichtgeving wordt gebracht heette toen stemmingmakerij (of was het een monopoliegebied voor de Telegraaf), maar misschien idealiseer ik iets wat toen ook niet bestond? Gelukkig zijn we nog niet afgezakt tot het niveau van de engelse tabloids. Laten we hopen dat we in ieder geval niet die kant op gaan!

Moderne Dans

Een van de dingen waar ik naar uitkeek was de veelheid aan dingen die je in Nederland kan doen. Daartussen zitten ook veel waar je als land trots kan zijn. Onder andere op cultureel gebied. Het Nederlands Dans Theater (NDT) is daar een voorbeeld van.

Overal op de wereld kan je het Zwanenmeer zien en andere balletten met veel in tutu's gestoken ballerina's. Gelukkig zijn er echter ook nog mensen geweest die op hoog professioneel niveau het aangedurfd hebben om dit te vernieuwen. Zo ook het NDT. De choreografie is verrassend, de techniek is verbluffend. NDT - een aanrader dus.

Prachtwijken

Al maanden is minister Vogelaar bezig haar plannen te slijten over de 'prachtwijken' (of zijn het nu 'krachtwijken'??). Dit is een 'mooi' eufemisme die past in de politieke traditie van de PvdA (in dezelfde traditie als 'allochtoon' en 'interieur verzorger'). Het zijn natuurlijk gewoon de 'sociaal zwakkere' wijken (ook al een eufisme, maar die mag niet meer), of beter gezegd gewoon de achterbuurten of ghetto's van Nederland.

Dat hier wat moet gebeuren mbt leefbaarheid staat natuurlijk als een paal boven water, maar is het niet zo dat al die 'maakbaarheid' van de samenleving - als idee - al sinds de jaren zeventig niet meer kan? We weten na vele mislukkingen dat er verschillen tussen mensen zijn, en met eufemismes zoals de 'prachtwijk' beginnen we waarschijnlijk aan een nieuw mislukt experiment.

Leefbaarheid verbeteren door de boel schoon te houden, onderhoud te plegen en mensen 'Melkertbanen' te geven zou ook kunnen zonder het geruzie van nu. Een raamwerk van minimum regels helpt al een hoop. Wat we tot nog toe bereikt hebben is ruzie tussen minister en woningbouwcorporaties... Maar goed dit is Nederland, waar we graag met een teveel aan bureaucratie en commissies, ten onder gaan in onze goede bedoelingen.

Randstadrail

Een ding wat buitenlanders altijd opvalt is het goede openbaar vervoer in Nederland. En ook al zijn we het daar niet altijd mee eens - ze hebben wel gelijk, en eigenlijk zouden we daar trots op moeten wezen.

Randstadrail is de nieuwste aanwinst - er waren wat opstart problemen, maar het resultaat is indrukwekkend - het rijdt frequent, 't is schoon, snel, het zijn mooie trams en ze stoppen midden in de stad! Wat wil je nog meer! Ik heb ze laatst eens uitgeprobeerd samen met mijn zoontje (die ook enthousiast was natuurlijk) en ik kon niet anders dan de conclusie trekken dat er geen enkele reden meer bestaat om in de file gaan staan tussen Zoetermeer en Den Haag.

Ik kan niet wachten tot ze het net uitbreiden, maar ja dat zal helaas wel lang duren met onze stroperig procedures!

Onbeleefde Nederlanders ...

Ik ben een weekje in het buitenland geweest en bij terugkomst valt me op dat 'de Nederlander' toch echt wel anders is qua sociaal gedrag, dan wat ik normaal in het buitenland tegenkom. Het is niet zozeer dat men bewust onbeleefd is. Nee, het is meer alsof mensen een soort cocon om zich heen hebben gecreeerd waardoor er geen buitenwereld bestaat. Om die reden houdt de 'Nederlander' geen rekening met een ander. Ze lopen daarom in de weg (zo gaat men in Engeland gewoon aan de zijkant staan op een roltrap, maar in NL komt dat in niemand op), laten ze hun kinderen gek tegen je doen (en zegt men er niets van, want ze zijn zo lekker assertief ...) en als je dan netjes vraagt of ze aan de kant kunnen (of die kinderen in bedwang kunnen houden), dan krijg je nog een grote bek terug ook. Blijkbaar zag ik dit niet meer na een half jaar in NL, ... blijkbaar ben ik al aan het assimileren.

Vakantieplanning [2]

Een vakantie boeken naar een zonbestemming is geen pretje, maar gelukkig is de wereld de laatste paar jaar ook veranderd. De low-cost airline zoals EasyJet geven gelukkig nog een alternatief, ook in Nederland. De vakantie wordt dan meer een set van lego blokjes, maar het feit dat je weet waar je aantoe bent (hoe laat je vliegt!), dat het betaalbaar is en vooral dat je 'in control' bent maakt dit een hele verbetering ten opzichte van hoe het eerst was. Voor ons dus geen charter, maar gewoon EasyJet.

Vakantieplanning

Na ruim een half jaar Nederland had ik niet verwacht dat er nog schokken zouden zijn die me zouden verrassen. Totdat we begonnen over vakantieplanning.

Sowieso was ik even vergeten dat je na de 'vakantiebeurs' al redelijk laat bent met boeken, maar dat je ook geen enkele flexibiliteit hebt (leerplicht) en daarom gedwongen bent met de rest van Nederland in het hoogseizoen met een charter te gaan was toch wel heel veel om in 1 keer te bevatten. Een andere schok met betrekking tot de charters zijn de vertrektijden. De gewoonte is dat dit midden in de nacht plaatsvindt - en je weet het pas vlak van de voren. Een lekker begin dus van de vakantie!

Voor je het weet ben je een paar duizend euro verder en heb je een brakke nachtvlucht, een hotelkamer (die je op een plaatje van 2 bij 2 cm hebt gezien) en verder niets. Ik geloof niet dat ik dit wil. De schok was voor ons te groot, en dus stappen we waarschijnlijk in de auto en rijden we naar de Veluwe of Achterhoek ... Als het dan daar maar niet gaat regenen.

Uitjes

Een ding waar we naar uitkeken toen we weer naar Nederland terugkwamen was het feit dat er zoveel te doen is. En dat is behoorlijk waar. Ook nu - met grauwe luchten, nattigheid en een fluitende wind om het huis - is er nog steeds een hoop mogelijk. Zo waren we gisteren in een zee-aquarium. Ondanks het nare weer konden we zo toch nog genieten van een tropische sfeer. Erg leuk, prima verzorgd en ook al kost het een paar centen - het was lekker om er even uit te zijn.

Er was daarnaast genoeg aan andere dingen te doen. Eenmaal buiten hadden we zelfs het strand opgekund (en waren daarbij niet eens de enige!), maar daar was het toch te guur voor en probeerden we 1 van de tientallen restaurants uit.

Dat is mooi aan Nederland; er is flink wat te doen - zelfs als het weer beroerd is.

Kinderopvang [2]

We hebben dus opvang voor onze kinderen - maar dat betekent dus ook nu een stukje logistiek. In het pikkedonker hijsen we de kinders in hun jasjes en transporteren we ze naar de verschillende opvangen. Het is prachtig dat het bestaat, maar het gaat me toch een beetje aan het hart om met name onze kleinste achter te laten. De kinderopvang is natuurlijk prima - het gebouw is modern en schoon, de leidsters zijn dol op kinderen, er is volop speelgoed en ons kind is dol op de sociale interactie (vooral het kijken en aanraken van babies is prachtig), maar toch ... om daar in het pikkedonker je kind achter te laten is even slikken.
Uiteindelijk is het het beste voor iedereen - de kinderen hebben meer lol, want ze hebben steeds meer vriendjes, het creeert werk en wij kunnen allebei werken, want het is fijn om ook op een andere manier je ei kwijt te kunnen. Wel valt op dat het een hoop logistiek is en dat we nu nog meer mensen met een agenda zijn geworden, maar wat dat betreft passen we dus weer meer in Nederland - want daar lijkt dat bij iedereen de gewoonste zaak van de wereld!

Kinderopvang

Zes maanden in Nederland en we mogen nu ook proeven van de recente verworvenheden rond de opvang van kinderen. Drie keer in de week verschepen we nu onze twee naar de kinderopvang en de BSO (de buitenschoolse opvang). Er is op dit vlak een hoop gebeurd de afgelopen jaren, maar ik begrijp dat we vooral dankzij de motie Van Aartsen/Bos uit 2005 een stap voorwaarts hebben kunnen maken. Dus bij deze Jozias & Wouter - bedankt!

Het is een wonder dat dit tot 2005 heeft moeten duren (ik neem aan dat we hoogconjunctuur nodig hadden om het mogelijk te maken). Met de huidige lesuren van de lagere scholen is het vrijwel onmogelijk om met kinderen met beide partners een baan te hebben (zelfs al is het part-time). Onze lagere school is van 8:45 - 11:45 en van 13:00 tot 15:00. Probeer hier maar eens een baan omheen te plannen!

Maar goed wij hebben dus nu een BSO waar we gebruik van kunnen maken (na een jaartje wachtlijst, maar OK dat zijn 'growing pains'). En het leuke is: de kinderen staan te trappelen om te gaan, want de BSO is nog leuk ook! Nu kunnen we dus gewoon een werkdag maken. Ik denk dat na de verruiming van de winkelopening tijdens het Paarse kabinet er niet meer een regeling geweest is die zoveel voor onze economie betekent! Wat vrouwen geen ambitie? De logistiek van thuis was gewoon niet te combineren met werk. En nu dus wel.

Ook nog mooi meegenomen is de 'toeslag' die we van de belastingsdienst krijgen. Het blijkt heel eenvoudig aan te vragen - en het scheelt een hele hoop. Vooruitgang bestaat dus echt.

Oud & Nieuw

Ook wel uniek in Nederland is de viering van Oud en Nieuw, met natuurlijk als klapper op de vuurpijl het vuurwerk rond middernacht. Elk jaar wordt het weer zwaarder, mooier, duurder en het verbaasd me dat er niet meer gewonden (of doden) vallen. Niet dat ik tegen vuurwerk ben, maar het is ongelofelijk dat elke gek met tassen vol kanonslagen en duizenklappers over straat kan lopen. Gezien de hoeveelheid 'firepower' valt het me nog mee hoe weinig er gebeurd!

Wat geschokt was ik over dat er toch steeds meer gekken zijn die auto's en zelfs scholen in de brand worden gestoken. Hoe krijgen mensen dit in hun hoofd? Het snelrecht wat nu wordt voorgesteld lijkt me in ieder geval een goed idee, maar wat meer sociale controle zal ook niet mis zijn. Volgend jaar dus maar een kamera in de aanslag, zodat die gekken in ieder geval herkend kunnen worden!

Goede Voornemens

Ik geloof niet dat ik voor mezelf dit jaar goed voornemens heb, maar aangezien ik veel geschreven heb over de kranten in Nederland, kan ik wel wat goede voornemens voor de media verzinnen.

Laten we dit jaar eens beginnen met wat minder van Geert Wilders en wat meer berichten over echt beleid. Misschien is een 'cordon sanitair' te veel gevraagd, maar met onze mediageile geblondeerde Limburger bij elke krankzinnige opmerking op de voorpagina te zetten doen we dit land geen dienst. Wat meer ruimte voor echt beleid en echte resultaten is beter dan al die stemmingmakerij. En vergeet ook gewoon zijn film, dan wordt dat ook geen rel.

Laten we ook wat minder over de zoveelste poging tot vrede in Israel schrijven, want de uitkomst is zeer waarschijnlijk hetzelfde als de afgelopen 40 jaar. Het klinkt cynisch, maar misschien is het beter voor ons begrip van het Midden Oosten om eens een correspondent te verplaatsen van Jerusalem naar Riyaad, zodat we wat meer over de Saoediers te weten kunnen komen. Tenslotte krijgen we nu alleen maar berichten over de meest extreme uitwassen in dat land. Dit werkt xenofobie in de hand!

Laten we ook eens wat minder schrijven over de veel te lange aanloop naar de Amerikaanse verkiezingen. Eind 2008 is alleen de uitslag die echt telt. Of Obama, Clinton, of 'god knows who' nu in januari wel of niet een procentje voorstaat in de peilingen van de voorverkiezingen lijkt me geen wereldnieuws. Schrijf in plaats daarvan toch eens wat meer over elders in de wereld, waar er een stuk interessantere dingen gebeuren. Van Indonesie tot Chili komen er minder kolommen in de krant dan van de 'greatest show on earth' ...

Kortom genoeg ruimte voor beter nieuws - vooral een aanrader voor de Volkskrant, die recent nog in het nieuws waren vanwege de negatieve berichtgeving.