Monday, July 30, 2007

Gratis lichaamsbeweging

Ik schreef al eerder over fietsen, over hoe heerlijk het is - en ook hoe het hele land op de fiets lijkt te zitten. Een bijkomend voordeel is dat ik met de dag fitter lijk te worden. Ongemerkt krijg je zo je lichaamsbeweging, zonder dat je er iets voor hoeft te plannen. In de rest van de wereld springt men driftig op de tredmolen om zo weer eens het geweten te sussen, maar dan denk ik altijd aan een poster die ik ooit zag (van een biermerk, geloof ik) - 'All I loose in the gym is my dignity'. Nee, in Nederland is dat niet nodig.

Nederland is lekker plat en ook zo gepland dat er altijd wel een winkelcentrumpje in de buurt is. Dus is het dan ook een 'no-brainer' om even lekker met de fiets het halfje volkoren te halen. Verder is dat is ook altijd beter, dan in die te krappe parkeerplekken te moeten parkeren. Kortom - zoals ik al hoopte kunnen we lekker fietsen en je hoeft er niet eens over na te denken.

Sunday, July 29, 2007

Spaarsystemen

Nederland is een land van spaarders. Wilt u zomerzegels, spaart u Airmiles, koopzegels dan? De middenstand verzint de gekste dingen om maar de klant te binden. Ook lijken ze een moord te doen om je adres te pakken te krijgen. In hoeveel databestanden zal ik er al zitten met mijn nieuwe adres? Ben je al geregistreerd op de website? (en vergeet natuurlijk dan niet het hokje aan te vinken dat je geen e-mails wil ontvangen).

Ik vraag me af wat een buitenlander van al die spaarsystemen denkt. Hij zal er snel achter zijn dat hij een soort tweederangs burger wordt als hij elke keer weer de bonuskorting misloopt. Alleen als je met alles meedoet heb je het maximale voordeel. Het liefste heb je minimaal tien pasjes in je beurs voor zo'n beetje extra korting. Vreselijk vind ik het - al die kruimels korting met onmetelijke hoeveelheden voorwaarden. En toch doe je het, want anders ben je een dief van je eigen portmonnee en dat is het laatste wat een Nederlander doet!

Wednesday, July 25, 2007

Spullen

Na al het klussen is het huis gereed om de verhuisspullen te ontvangen. En dus komen de verhuizers voorrijden met onze bijna 200 items. Het is schokkend hoeveel je in een half mensenleven verzamelt en de verhuizing is een soort straf voor deze verzamelwoede.

Voor je het weet vullen de verhuizers het maagdelijk lege huis. Het voelt als een bedoezeling van de net gewitte schone ruimtes. Het hebben van te veel troep is een gewicht dat weer op mijn schouders wordt neergelegd.

Ik merk ook hoezeer je in het vorige huis een routine hebt opgebouwd om spullen op een bepaalde plaats te leggen. Een onzichtbare kaart bevindt zich in je hoofd waarin alle items een min of meer vaste plek hebben. Maar bij een verhuizing is deze kaart in 1 keer uitgewist. De nieuwe woning is als onontgonnen wildernis - waarin nu alleen nog maar dozen bijna lukraak over de verschillende verdiepingen zijn verspreid. Ik ben dan ook continu dingen kwijt.

Maar na een tijdje ontstaan weer kasten en meubels uit de grote hoeveelheden karton en komt het huis weer langzaam tot leven. Aan het eind van de dag is de ergste marteling voorbij. Het is toch wel prettig om een bank te hebben om op neer te ploffen na een dag hard zwoegen. En het is natuurlijk ook prettig om weer gewoon te kunnen koken. Even maar niet denken aan die stapels ongesorteerde dingen op zolder ... Spullen zijn een last, maar in principe maken ze ook het leven makkelijker.

Sunday, July 22, 2007

Afvalscheiding

Groenbak grijsbak, afvalkalender, chemokar; ik moet er wel weer even aan wennen, want Nederland is druk met zijn geweten bezig en daarom wordt al het afval in verschillende bakken gedaan, op verschillende dagen langs de straat gezet en heeft mijn info boekje van de gemeente een heel hoofdstuk over wat nu wel of niet in de groen bak mag. Helemaal mooi vind ik de nieuwe glasbakken die zich onder straatniveau bevinden. Een paar gekleurde kokers is alles wat je ziet. Afval inzamelen is tot een kunst verheven!

Het is ook mooi te merken hoe iedereen zich met bijna religieuze ijver op deze afvalscheiding stort. De choreografie van de juiste bak op de juiste dag wordt feilloos door iedereen uitgevoerd en na zo'n aktie voelt het hele land zich weer een stuk beter. Wat voor functie heeft nog een kerk als je ook je afval kan scheiden?

Recycling is een nationale deugd, maar het begint ook big business te worden, want ik begrijp dan in sommige gevallen het afval al meer opbrengt dan dat het kost om het te verwerken, omdat we zo goed ons best doen om alles te scheiden.

Ondanks mijn toch wel groene hart is het wennen om weer in dit regiem terecht te komen. Maar goed alles went, en ik hoop ook snel een goed gevoel te krijgen van het buitenzetten van de groenbak. In ieder geval mijn vierjarige zoontje vindt het een hele gebeurtenis!

Saturday, July 21, 2007

Het Weer

Voordat we in NL aankwamen schreef ik al dat ik uitkeek naar het Nederlandse weer en deze maand heb ik al meer weer gehad dan ik voor mogelijk heb gehouden. In het buitenland dacht ik nog meegekregen te hebben dat ondertussen het broeikaseffect de zomers in Nederland permanent warm en zonnig had gemaakt, maar dat blijkt toch niet geheel waar te zijn.


Het is gelukkig weer eens een echte Hollandse zomer. Buien worden afgewisseld met zon en prachtige wolkenluchten en de koelte is prettig bij het klussen. Natuurlijk moet ik er ook niet aan denken om nu ergens op een camping te staan en sloten te graven, maar voor mijn aankomst in Nederland is dit weer perfect. Ik kan dan ook niet wachten tot mijn fiets er weer is om er op uit te trekken en te genieten van de oneindige wolkenluchten. OK, die regen is niet leuk, maar een frisse neus op zijn tijd is best lekker! Daarnaast is het iets waarmee je met iedereen een gesprek kan beginnen. Een paar woorden een voorzetje ('Die zomer is echt niks ...') en je breekt het ijs en hebt het komende half uur geen verdere gesprekstof nodig ...

Thursday, July 19, 2007

Nederland BV - liever geen franje

Koel en efficient dat is wat Nederland uitstraalt. Het lijkt toch wel in veel opzichten op een bedrijf. Functionele architectuur domineert dan ook het landschap. Het valt me nu meer op dan voorheen, omdat het in de rest van de wereld allemaal een stuk minder functioneel is. Veel meer dan in welk land dan ook houdt men van blokkendozen, niet alleen als kantoor, maar ook als huis. Alles ziet er doelmatig uit met de huizen in het gelid met alles netjes geordend soort bij soort. Toch vind ik het wel mooi, zoals het nieuwe ABN Amro kantoor bij Zwolle, of de vele kubussen die op de verschillende Vinex locaties worden neergezet. Functie boven vorm en niet van die onnodige frutsels.

Het is ook duidelijk dat er wordt gewerkt. Op de snelwegen zijn soms meer vrachtwagens dan personenauto's. En dan de gemiddelde lease rijder, die heeft duidelijk liever een functionele station car of familiebus dan een glimmende snelle wagen. Doelmatigheid staat voorop.

Saturday, July 14, 2007

Toch niet zo efficient ...

Beginnen in een nieuw land, vooral als het je vaderland is, is altijd moeilijk. En het is vooral moeilijk als de locale instelling toch niet zo efficient en flitsend zijn als hun websites lijken te etaleren. Een paar weken geleden schreef ik hoe makkelijk het was om online allerlei dingen te regelen en dat is zeker het geval, maar soms blijkt de werkelijkheid toch wat prozaisch te zijn.

Zo heb ik een telefoon nodig. Als je mobieltje wil loop je zo met een apparaat de winkel uit (en kan je zelfs een nummer kiezen), maar de oude vertrouwde KPN heeft dat bij het vaste niet nog niet helemaal begrepen. Wel hebben ze vele soorten abonnementen (waarvan 1 met internet, die helaas even niet beschikbaar is ...), maar de aanvraag van de vaste lijn duurt toch minimaal vijf werkdagen. Uiteindelijk duur het bij mij dus van vrijdag avond tot maandag middag - 10 dagen! Welke eeuw leven we? Dit is toch alleen maar een administratieve handeling?

Ook de kabelexploitant Casema lijkt niet zo snel. 2-3 weken moet het duren voor ik TV kan kijken! (via een antenne kan het niet meer, dus ben je aan de leeuwen overgeleverd!). Uiteindelijk blijkt het mee te vallen, als de brief al binnen anderhalve week, inclusief snelle kabelmodem op de deurmat valt, maar even schrikken is het wel.

Verder heb ik me wat verkeken op de digitale overheid. Ik dacht dat Nederland een vooraanstaand land was op het gebied van de bevolkingsadministratie, maar kwam toch lichtelijk van een koude kermis thuis bij de inschrijving in de nieuwe gemeente waar ik nu woon. Blijkbaar moet je gewoon met een papiertje (afschrift van de geboorteakte) die gemaakt is in de gemeente waar je kinderen zijn ingeschreven naar de gemeente toe en kan de gemeente dat niet digitaal inzien bij de andere gemeente. Er is dus blijkbaar nog een lange weg te gaan.

In dit kader vond ik het ook wel opmerkelijk dat het project van de overheid om de administraties van de belastingdienst en de UWV (sociale diensten) te koppelen - in het kader van de wet Walvis ;-) - was gestrand na 3-4 jaar proberen ... Blijkbaar is data management toch nog niet zo makkelijk (zo ook mijn andere blog)

Wednesday, July 11, 2007

Eigen huis en tuin

Ik was het eigenlijk alweer vergeten hoe Nederland volledig los gaat op de eigen woning en de paar vierkante meter tuin, maar zodra ik mij weer voor het eerst in een Gamma begeef, komt het beeld weer volledig terug; Nederland klust zich een ongeluk en je kan het niet half zo gek verzinnen of het is wel te koop bij een bouwmarkt of Intratuin. Alles kan je tegenwoordig zelf doen. Ik word helemaal gek van de tientallen keuzen die je kan maken. Nee, het is niet fijn als je maar 1 soort wc pot hebt, maar 15 verschillende (die toch op elkaar lijken), maken het leven ook niet gemakkelijker.


Nederland is een klusland, want wat is er mooier dan je eigen stulp op te leuken met zwembaden, jacuzzi's, keukenkranen waar kokend water uitkomt, plafond ornamenten, tuiverlichting en ga zo maar door. Het is duidelijk wat de Nederlander doet gedurende de klusvakantie!

En dan natuurlijk heb je verder de Meubelboulevards, waar we het liefst tegelijkertijd massaal in de file staan. Enorme hallen vol funky meubels met interessant design, getint glas, glimmende handgrepen in allerlei vormen en vooral flinke prijskaartjes gaan blijkbaar als warme broodjes over de toonbank (anders zou deze industrie niet zo floreren!). Wie koopt dit allemaal?

De topper is natuurlijk Ikea. In het slingerende doolhoof vol doelmatige spullen (die toch ook duurder zijn geworden) is het wandelen in de file, want dit is echt wat Nederland lijkt te willen! En wij dus ook. Lijdzaam sluiten wij aan in de drukte, en bestellen we heel origineel het Pax kastensysteem of een Gorm stelling. De bloeddruk is dan al een tijdje aardig gestegen en pas buiten de parkeergarage zakt deze weer langzaam. En dan te bedenken dat veel mensen dit als funshoppen lijken te zien!

Sunday, July 8, 2007

Sonja Bakker

Eigelijk de eerste schok die ik krijg is als ik naar de boeken top tien kijk. Ik heb uitgekeken naar het kunnen kopen van alle soorten boeken in van die prachtige academische boekhandels die je in de meeste grote steden vindt, maar als ik kijk naar wat Nederland koopt, dan is dat Sonja Bakker. Drie van de boeken in de NRC top vijf zijn van het nieuwe dieet fenomeen in Nederland en ik vrees dat dit toch wel iets zegt over het land.

Toch wel triest - Nederland is massaal aan het Sonja Bakkeren. Dat betekent dat we te dik zijn, er misschien iets aan willen doen, maar ook weer niet te veel! Is dit wat Nederland leest ... ? Of lopen we weer massaal achter een trend aan?

Friday, July 6, 2007

Fietsen!

De grootste schok (toch wel) in het Nederlandse straatbeeld is en blijft de fiets. Het is een cliche, maar nergens in de wereld (afgezien van China) wordt zoveel op de fiets gedaan. Het is een aanslag voor de zintuigen hoe alle soorten en maten fietsen vanuit alle hoeken en gaten langs je heen schieten. Moeders, studenten, oude van dagen, iedereen flitst voorbij. Tussen de auto´s door, door het rode licht, over de stoep. Overal zijn fietsen en naast de auto's, wandelaars en bussen zorgt dit voor een uniek wegbeeld.
Ik merk dat ik er aan moet wennen. Nu snap ik waarom sommige toeristen niet meer hun toerbus uit durven; met al die fietsen ben je je leven niet zeker!
Nieuw in het straatbeeld is de opkomst van de hippe bakfiets voor moeders, met soms wel twee, drie kinderen aan boord. De stoere moeders fietsen voorbij alsof dit de gewoonste zaak van de wereld is. Welkom in Nederland!