Polder

Ik fiets langs de Vliet - de kale knotwilgen leunen onverzettelijk tegen de straffe wind. Het groene land om mij heen ziet er nat uit. Mist hangt laag over de velden en verbergt de A4 in de verte, alleen de torens van Zoetermeer tonen mij dat ik in de 21e eeuw ben. De zon weerkaatst in de glazen skyline in de verte, zodanig dat het zelfs mooi is om de randen van de bewoonde wereld te zien. Dit is Nederland zo als Nederland bedoeld is ... en ik voel me thuis alsof ik nooit ben weggeweest.

Minister Vogelaar

Er wordt wel eens geklaagd in Nederland dat de 'burger' zo weinig respect meer heeft voor gezag en toen ik net op het nieuws een item zag over het bezoek van minister Vogelaar aan Harlem (NY) moest ik daar direct aan denken. Onze excellentie liep daar lekker sjouwend met een rugzak door de straten van de wijk, alsof ze net boodschappen was wezen doen in de avondwinkel en op weg was naar de camping ...

Ik wil niet zeggen dat je respect afdwingt door je mooi te kleden, of uit de hoogte te doen, maar wat betreft ministeriele waardigheid verwacht ik toch wel iets meer dan een soort campinguitrusting (maar ik geloof ook dat mevrouw Vogelaar ook heel graag gewoon overkomt). Helaas krijg je dan wel het effect dat de burgers van dit land ook de indruk krijgen dat de gemiddelde minister een soort Jan met de korte achternaam is ...

Ayaan

Ze weet zichzelf elke keer weer in de Nederlandse kranten te krijgen, 'onze' Ayaan. Een kabinet viel al over haar paspoort en nu valt heel links Nederland over haar beveiliging. Onze diva van het anti-Islam debat verwacht dat zij overal ter wereld door de paraplu van Nederland beschermd zal worden, omdat zij tenslotte het recht heeft om zich op haar carriere in een neocon denktank in de VS te storten. Some people are just more equal than others ...

Wij gekke Nederlanders willen vervolgens zo graag dat zij nog steeds 'van ons' is (onze troetel-allochtoon), dat we nu al maandenlang een debat voeren of zij recht heeft op deze beveiliging in het buitenland. Waar komt dit toch door? Willen we zo graag gezien worden als de hoeders van recht en rechtvaardigheid in de wereld, of is dit meer het gevolg van een misplaatst schuldgevoel? (maar schuld voor wat dan?). Natuurlijk vind ik ook de vrijheid van meningsuiting belangrijk, en binnen de grenzen van ons land zullen we ons uiterste best doen om dit te beschermen.

Sommige mensen denken misschien dat Ayaan van ons is en dat ze daarom over moet kunnen gaan en staan met onze hulp. Maar voor mij is het duidelijk dat Ayaan vooral van & voor zichzelf is. Gelukkig is de regering gewoon duidelijk over deze kwestie (en gaat het ook niet om de centen maar om het principe). En als Frankrijk dan een ander principe heeft, dan ... je vous en prie.

Grachten met trapgevels

Een van de dingen die Nederland uniek maakt is de verzameling historische binnensteden, met grachtjes en trapgeveltjes. Zo liep ik vandaag nog door Leiden, waar talrijke mooie hoekjes te bewonderen zijn, maar het had ook net zo goed Haarlem, Delft, of Groningen kunnen zijn. Allemaal juweeltjes van de zeventiende tot negentiende eeuw, die een heel speciaal Nederland-gevoel bij mij losmaken. Waar andere landen pronken met boulevards, kathedralen of paleizen onderscheiden wij ons met burgerlijke architectuur, eerlijke baksteen en water.

Wat het helemaal mooi maakt is dat we al lang geleden besloten hebben met zijn allen om hier voetgangersgebied van te maken. Waar veel steden in het buitenland nog zuchten onder de dictatuur van de auto's die zich door te nauwe straatjes persen, is Nederland op veel plaatsen al tientallen jaren autovrij. Je zou denken dat dit een groot dood openluchtmuseum oplevert, maar niets is minder waar, want zelfs in de voorjaarskou zitten er overal al mensen op een terras van de sfeer te genieten

Het is niet spectaculair, maar toch qua erfgoed 1 van de mooiste dingen die er in de wereld te vinden zijn.

De Fillum van ome Wil & van Peter R.

Twee films houden de gemoederen de laatste maanden behoorlijk bezig - de mogelijk imaginaire film van Wilders en de candid camera van Peter R. de Vries. Het is aardig om beide in 1 adem te noemen, want ze zijn onderdeel van dezelfde trend. Het is de trend dat de media graag bovenop de 'hot issues' springen, of ze nu waar zijn of niet, want alles is belangrijk voor de kijkcijfers. Zo stellen we ons al rellen voor bij een vermeend schokkende inhoud van Wilders' film. En zo veroordelen we Joram vd S. op zijn eigen psychotische gebabbel. Dit is geen nieuws, dit is nieuws maken.

Vroeger (klink ik nu oud?) had ik het idee dat de kranten en het Journaal veel meer terughoudendheid hadden in de berichtgeving - eerst onderzoek deden naar of iets wel of niet waar was. Wat nu als serieuze berichtgeving wordt gebracht heette toen stemmingmakerij (of was het een monopoliegebied voor de Telegraaf), maar misschien idealiseer ik iets wat toen ook niet bestond? Gelukkig zijn we nog niet afgezakt tot het niveau van de engelse tabloids. Laten we hopen dat we in ieder geval niet die kant op gaan!

Moderne Dans

Een van de dingen waar ik naar uitkeek was de veelheid aan dingen die je in Nederland kan doen. Daartussen zitten ook veel waar je als land trots kan zijn. Onder andere op cultureel gebied. Het Nederlands Dans Theater (NDT) is daar een voorbeeld van.

Overal op de wereld kan je het Zwanenmeer zien en andere balletten met veel in tutu's gestoken ballerina's. Gelukkig zijn er echter ook nog mensen geweest die op hoog professioneel niveau het aangedurfd hebben om dit te vernieuwen. Zo ook het NDT. De choreografie is verrassend, de techniek is verbluffend. NDT - een aanrader dus.

Prachtwijken

Al maanden is minister Vogelaar bezig haar plannen te slijten over de 'prachtwijken' (of zijn het nu 'krachtwijken'??). Dit is een 'mooi' eufemisme die past in de politieke traditie van de PvdA (in dezelfde traditie als 'allochtoon' en 'interieur verzorger'). Het zijn natuurlijk gewoon de 'sociaal zwakkere' wijken (ook al een eufisme, maar die mag niet meer), of beter gezegd gewoon de achterbuurten of ghetto's van Nederland.

Dat hier wat moet gebeuren mbt leefbaarheid staat natuurlijk als een paal boven water, maar is het niet zo dat al die 'maakbaarheid' van de samenleving - als idee - al sinds de jaren zeventig niet meer kan? We weten na vele mislukkingen dat er verschillen tussen mensen zijn, en met eufemismes zoals de 'prachtwijk' beginnen we waarschijnlijk aan een nieuw mislukt experiment.

Leefbaarheid verbeteren door de boel schoon te houden, onderhoud te plegen en mensen 'Melkertbanen' te geven zou ook kunnen zonder het geruzie van nu. Een raamwerk van minimum regels helpt al een hoop. Wat we tot nog toe bereikt hebben is ruzie tussen minister en woningbouwcorporaties... Maar goed dit is Nederland, waar we graag met een teveel aan bureaucratie en commissies, ten onder gaan in onze goede bedoelingen.

Randstadrail

Een ding wat buitenlanders altijd opvalt is het goede openbaar vervoer in Nederland. En ook al zijn we het daar niet altijd mee eens - ze hebben wel gelijk, en eigenlijk zouden we daar trots op moeten wezen.

Randstadrail is de nieuwste aanwinst - er waren wat opstart problemen, maar het resultaat is indrukwekkend - het rijdt frequent, 't is schoon, snel, het zijn mooie trams en ze stoppen midden in de stad! Wat wil je nog meer! Ik heb ze laatst eens uitgeprobeerd samen met mijn zoontje (die ook enthousiast was natuurlijk) en ik kon niet anders dan de conclusie trekken dat er geen enkele reden meer bestaat om in de file gaan staan tussen Zoetermeer en Den Haag.

Ik kan niet wachten tot ze het net uitbreiden, maar ja dat zal helaas wel lang duren met onze stroperig procedures!

Onbeleefde Nederlanders ...

Ik ben een weekje in het buitenland geweest en bij terugkomst valt me op dat 'de Nederlander' toch echt wel anders is qua sociaal gedrag, dan wat ik normaal in het buitenland tegenkom. Het is niet zozeer dat men bewust onbeleefd is. Nee, het is meer alsof mensen een soort cocon om zich heen hebben gecreeerd waardoor er geen buitenwereld bestaat. Om die reden houdt de 'Nederlander' geen rekening met een ander. Ze lopen daarom in de weg (zo gaat men in Engeland gewoon aan de zijkant staan op een roltrap, maar in NL komt dat in niemand op), laten ze hun kinderen gek tegen je doen (en zegt men er niets van, want ze zijn zo lekker assertief ...) en als je dan netjes vraagt of ze aan de kant kunnen (of die kinderen in bedwang kunnen houden), dan krijg je nog een grote bek terug ook. Blijkbaar zag ik dit niet meer na een half jaar in NL, ... blijkbaar ben ik al aan het assimileren.