We hebben dus opvang voor onze kinderen - maar dat betekent dus ook nu een stukje logistiek. In het pikkedonker hijsen we de kinders in hun jasjes en transporteren we ze naar de verschillende opvangen. Het is prachtig dat het bestaat, maar het gaat me toch een beetje aan het hart om met name onze kleinste achter te laten. De kinderopvang is natuurlijk prima - het gebouw is modern en schoon, de leidsters zijn dol op kinderen, er is volop speelgoed en ons kind is dol op de sociale interactie (vooral het kijken en aanraken van babies is prachtig), maar toch ... om daar in het pikkedonker je kind achter te laten is even slikken.
Uiteindelijk is het het beste voor iedereen - de kinderen hebben meer lol, want ze hebben steeds meer vriendjes, het creeert werk en wij kunnen allebei werken, want het is fijn om ook op een andere manier je ei kwijt te kunnen. Wel valt op dat het een hoop logistiek is en dat we nu nog meer mensen met een agenda zijn geworden, maar wat dat betreft passen we dus weer meer in Nederland - want daar lijkt dat bij iedereen de gewoonste zaak van de wereld!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment