Belastingdienst

Bij mijn aankomst in Nederland klaagde ik al over het feit dat toch niet alles even snel ging. Ik was dat alweer een beetje vergeten, tot ik mijn belastingformulier moest inleveren. Daarvoor downloadde ik de elektronische aangifte, die mij het vermoeden gaf dat Nederland zich toch wel in de 21ste eeuw had begeven wat betreft e-government. Nadat ik het formulier had ingevuld bleek dat ik er geen informatie in kwijt kon over mijn periode in het buitenland en daarom belde ik de belastingtelefoon. Ook dit is heel mooi - tot de vragen wat minder standaard worden.

Al snel bleek dat ik een M-biljet nodig had en die is nu niet elektronisch te krijgen. Geen man overboord natuurlijk, maar toen bleek dat het duurt zes (!) weken zou gaan duren voor het formulier er zou zijn! Dit was even schrikken.

Na zes weken wachten viel het pak papier op de mat ... honderd (!) vragen (en vele subvragen). Ga er maar voor zitten. Vervolgens bleek dat ze in Apeldoorn een foutje hadden gemaakt en mocht ik nog eens een paar weken op het tweede biljet voor mijn partner wachten. Nu komt de deadline van 1 juni wel heel erg snel in de buurt. Daar kan je dan wel weer onderuit, maar dat betekent weer een aparte brief naar het lokale belastingkantoor ...

Kortom - de echte ouderwetse bureaucratie hebben we gewoon nog en als terugkerende belastingbetaler wordt de rode loper zeker niet uitgelegd. Leuker kunnen ze het niet maken, en blijkbaar makkelijker ook niet.