Cynische burgers

Het feit is dat er zoveel cynische bestaat over de overheid in Nederland is een van mijn grotere verbazingen bij mijn terugkomst in NL. En dat terwijl Nederland een van de best lopende landen ter wereld is. Treinen rijden meestal op tijd, de wegen zien er prima uit en je moet wel heel erg flink je best doen om honger te leiden (ook al zijn er 'zielige' mensen die klagen dat je met een ton inkomen niet rond kunnen komen en daarom alleen maar uit arren moede aan het einde van de maand op een credit card uit eten kunnen gaan ...).

Toch heerst er wantrouwen en is zo'n 30% van het electoraat op zoek naar 'eerlijke' taal a la de SP of 'Trots op Nederland' en wordt de rest van de politiek met termen aangeduidt als 'zakkenvullers' enzo. Zoals ik al zei - dit verbaast me. Echte schandalen komen nauwelijks voor, echte extreme pers is er ook al niet (zoals de Sun in Engeland die dit soort gedachten redelijk aanwakkert) en met het inkomen van een Balkenende kan je onze ministers toch nauwelijks zakkenvullers noemen (zeker met de uren die ze maken en de verantwoordelijkheid die ze hebben ...).

Hoe komt dit dan? Ik weet dat Nederlanders klagers zijn (het kan altijd beter), maar cynisme en klagen zijn twee verschillende dingen. Hoe komt dit dan? Laat ik toch proberen wat te analyseren:

• Traagheid in ons systeem - ik schreef al eerder over de grote projecten die allemaal lijken uit te lopen of te mislukken. Van HSL tot A4 verbreding lijkt de overheid niet in staat op tijd de grote dingen te kunnen doen - dit komt natuurlijk het vertrouwen niet ten goede, maar dit hebben we zelf democratisch op onze nek gehaald, door procedure op procedure te stapelen
• Ons compromis model - uiteindelijk is alles wat in Nederland besloten wordt het resultaat van een compromis (ik haat het woord 'polderen', maar dat is een beetje het modewoord wat dit beschrijft). Na het ellenlang overleg is er altijd wel een middenweg waar niemand meer echt tegen is, maar waar ook niemand echt voor is. Dit is de 'gulden' middenweg en dat zorgt ervoor dat alle belangen meegewogen zijn, maar dat zorgt er ook voor dat niemand zich meer in de 'vooruitgang' herkent (gaat het te langzaam?)
• Het geloof in de maakbare samenleving - veel Nederlanders denken echt dat alles maar maakbaar is - tegelijk iedereen gelukkig maken is blijkbaar een wens en als de overheid dit niet kan ... Vooral de SP is een groep die veel misbruik maakt van dit soort gevoelens - stuur gewoon al het geld naar de minima enzo en dat is alles beter ...
• Het feit dat tegenwoordig iedereen die een mening heeft (iedereen dus) gehoord moet worden. Alleen begrijpt niet iedereen dat gehoord worden niet hetzelfde is als gelijk krijgen. Dankzij dit cynisme zullen referenda dus ook niet gaan werken. Om gehoord te worden stemmen mensen liefst tegen en dan verdwijnt dus de afgewogen beslissing.
• En helaas ... als laatste feit is men toch meer geinteresseerd in Idols ofzo, en dat komt het begrip voor al het bovenstaande niet ten goede!

De Rita's, SP'ers en PVV'ers spelen in om deze onvrede, maar zullen niet gauw op het pluche hun woorden in daden kunnen omzetten, want compromissen sluiten is niet hun core-business. De SP besloot niet voor niets af te zien van deelname aan het huidige kabinet. En niet voor niets is de LPF ter ziele ...

Waarschijnlijk trekt de bui wel weer over (ook al zijn we van het lid Verdonk nog niet af ...)