Een van de dingen waar ik bang voor was voor mijn terugkeer naar Nederland was de verplichte gezelligheid rond verjaardagen en feestdagen. Acht jaar buitenland had de luxe dat ik me hieraan kon onttrekken. Maar goed, we hadden nu dus ook ons eerste kinderfeestje weer op vaderlandse bodem en moest het gevreesde Nederlandse verjaardagspartijtje toch georganiseerd worden.
Fase 1 - het bezoek van zo'n vier-vijf kleuters bij ons thuis. Dit ging goed. Koekhappen, eierenrace en cake versieren doen het gelukkig nog altijd prima en de kinderen blijken toch minder verwend dan gevreesd. Het is dus toch nog niet nodig om een professioneel bedrijf hiervoor in te schakelen ...
En dan Fase 2 - de familie visite. Ook dit bleek wonderwel te werken. Ik had de angst voor het elkaar aanstaren in een kringetje (in November kan je niet naar buiten, dus ...), terwijl wij met de taart en koffie moesten rennen. Maar iedereen wist zich toch al snel te verspreiden en alles liep toch redelijk vanzelf. Waarschijnlijk werkte het om iedereen tegelijk te laten komen!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment