Wat minder mooi is in het Nederlandse landschap is de wildgroei aan bedrijfsterreinen. Een nieuw woord was voor mij dan ook het woord verrommeling, een woord dat behoorlijk de lading dekt. Dit heb je natuurlijk overal in de wereld, maar op een bepaalde manier lijkt het alsof het in Nederland met zijn strenge ruimtelijke ordening wetten niet had hoeven gebeuren. Als we dan toch zo goed georganiseerd zijn, waarom dan toch zoveel lelijke dozen? En dan ook overal! Eindeloos strekken de bedrijventerreinen zich uit met loodsen en daartussen allerhande leukige kantoorgebouwen.
Het valt op dat er meestal aan ruimte geen gebrek is, want men gaat vrijwel nooit de hoogte in. Ben ik dan naief te denken dat we nu net een schaarste aan ruimte hadden? Waarom wel proberen mensen die een huis met een tuin zoeken naar appartementen te jagen en niet bedrijven de hoogte in te laten gaan? Daarnaast is het verbazingwekkend dat we ondanks deze perceptie van een gebrek aan ruimte nog steeds beslagleggen op grote stukken grond, die gereserveerd worden voor nog meer nieuwe bedrijvigheid, terwijl er elders leegstand is. Kortom de ruimtelijke ordening in Nederland is toch wat paradoxaal (en dat maakt het land er niet mooier op).
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment