Het huis is leeg. De container is vertrokken. Al onze spullen van een leven lang zijn ingepakt in dozen in zitten vanavond op een boot naar Europa. Het voelt kwetsbaar en bevrijdend tegelijk. Het is gek, maar het is vooral bevrijdend. Al die spullen zijn als extra kilo's die je meetorst nadat je een tijd lang te veel gegeten hebt.
We zitten nu met het hoogst noodzakelijke en eigenlijk is dat wel makkelijk. De afwas is kleiner en we torsen niet meer al die historie mee. OK - alle foto's staan op de laptop en alle belangrijke papieren heb ik nog bij de hand, maar verder is het net kamperen (maar dan niet op een overvolle camping in Frankrijk ...).
Toch hoop ik dat ik over een aantal weken alles van de container weer terug zie, want al dat spul is toch een onderdeel van mij. Je opent een koffer en ziet een ding en vaak zit aan elk ding een herinnering. Ik kijk uit naar het uitpakken, want dan gaat mijn hele herinnering weer door mijn handen. Hopen dus dat de container niet verloren gaat. Even bevrijdt zijn is leuk, maar voor de rest van mijn leven kamperen is ook weer niet de bedoeling!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment