De weg kwijt in regelland

Nederland is ook een land van regels. Ik verbaas me al jaren hoe sommige infrastructuur projecten soms wel twintig jaar of meer discussie opleveren ...

Denk aan de A4 tussen Delf en Rotterdam - het dijklichaam ligt er al heel er lang. In alle plannen wordt er rekening mee gehouden. Het is voor iedere leek duidelijk dat er een missing link ligt tussen Delft west en de Benelux tunnel. Ook weet iedere leek dat het Klein Polderplein weinig meer kan hebben dan nu al het geval is. Toch moet na al die jaren van studie toch nog onderzocht worden of een verbreding van de al volle A13 soelaas biedt ... Jaren verder zal dan toch het plan wel weer op iets anders sneuvelen, want er zijn regels genoeg om procedure fouten te kunnen maken.

Een mooi voorbeeld van dit laatste is de A4 verbreding bij Leiden. Iedere leek begrijpt dat de nr 1 van de file top 10 een probleem is voor vele duizenden mensen inclusief de omwonenden die van de uitlaatgassen van de filerijders mogen genieten. Toch kon de al goedgekeurde verbreding er niet komen vanwege een schone lucht richtlijn. Het is duidelijk wat de principes zijn van Milieudefensie, maar het milieu belang dienen ze hier niet mee.

Eigenlijk is het nog een wonder dat er uberhaupt een hoop asfalt ligt!

En toch is het frustrerend. Hoe kan je nu als burger vertrouwen krijgen in een overheid die zo complex in elkaar zit dat elke slagvaardigheid is verdwenen? Hoe kan het dat door 'regeltjes te neuken' ieder idee tegengehouden wordt?

En als dan een keer een project er wordt doorgedrukt - zoals de Betuwelijn (ik begrijp nog steeds niet hoe dat gelukt is) dan blijkt er weer een dusdanig stel domme keuzes gemaakt te zijn dat er na de opening geen trein rijdt! (mbt de beveiliging, maar voor mbt het boemelspoortje in Duitsland!). En daar is dan weer niemand verantwoordelijk voor.

Nee, ik ben even de weg kwijt in regelland, maar misschien dat er ooit nog iemand komt die hier iets aan kan doen ... Tijd voor een minsterie van Deregulering.