Ruim twee maanden ben ik alweer terug in Nederland en ik heb welgeteld twee dagen boven de vijfentwintig graden meegemaakt. De rest zit rond de 20 +/- 2 graden. Dit was zomer ...
Eerst vond ik het wel lekker - de frisse lucht, het groen, de wolkenluchten. Maar na twee maanden straalstroom over Nederland met front na front vrees ik dat ik nu aan het begin van de herfst mee ga doen met de gemiddelde Nederlander en ga klagen, vooral omdat ik weet dat vanaf nu het niet beter zal worden - het is september. Tijd om de verwarming aan te zetten!
Nu is het ook duidelijk waarom iedereen al zijn kleren uitgooit op het moment dat er een straal zon is. De vitamines D moeten worden opgeslorpt, want als je even het moment mist, dan moet je een winter door zonder deze extra boost.
Toch wil ik niet alleen klagen. Het weer geeft ook een extra dimensie aan het land, want eigenlijk zijn de wolken in Nederland het meest dramatische aan het landschap. Dat doet het gebrek aan andere dramatiek snel vergeten.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment