Wat me zo opvalt aan het leventje van veel van mijn leeftijdsgenoten is dat er nogal wat logistiek te regelen valt. Heen en weer naar het werk, de kinderen naar school of zwembad, en dan de opvang in een andere wijk, etc. etc. En iedereen rent zich rot en doet alsof het doodnormaal is. Het is vooral een wonder hoe iedereen toch alles min of meer op tijd weet te doen. Petje af. Maar hebben we nog tijd voor iets anders?
En dan denk ik ook maar eens wat de impact is van het wisselen van baan. Vaak betekent dat dit ook het logistieke schema vooral overhoop haalt en een scheiding is dan nog erger. De manier om je mensen dus vast te houden is dus om een kinderopvang te regelen. Met de wachtlijsten elders betekent het dus dat je werknemer nooit meer bij je weggaat!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment